Fans van Bretagne

Bretagne weergeven op een grotere kaart

Zondag 16 juni -Alles gepakt en gezakt, dus waarom wachten tot morgen.  Na het middageten besluiten we om al een kleine afstand af te leggen en het wordt Le Crotoy aan de Somme, zodat we morgen slechts een vierhonderdtal km moeten overbruggen om op onze eerste bestemming te geraken.  In Crotoy is het op de koppen lopen want de hele kade is één kermis met zelfs optreden van een life band : ambiance verzekerd.  We strekken de beentjes en rusten uit op één van de gezellige terrasjes met een temperatuur van 20° en geen wind, dus wat kunnen we nog meer wensen.
Overnachtingsplaats : Parking N 50.21822   E 1.63335

Maandag 17 juni -Vandaag rijden we naar de Mont St. Michel want we willen met eigen ogen zien welke ingrijpende veranderingen aangebracht zijn om de natuur rond de Mont terug in zijn oorspronkelijke staat terug te brengen.  We overbruggen 379 km (via autostrade) en pauzeren natuurlijk even bij de "Pont de Normandie".  Telkens staan we verbijsterd van deze constructie over de Seine.  We houden halt in Beauvoir  op 5 km van Mont Saint Michel.  Een eerste klas camperplaats met ruime plaatsen.  Het fietspad vertrekt zelfs aan onze standplaats, dus ideaal voor ons bezoek van morgen.  Freddy waagt zich nog aan een klein verkenningsfietstochtje.
Overnachtingsplaats :  Aire du Mont Saint Michel, Rue Le Reage Du Violet 15, Beauvoir, N 48.59429   W -1.51206

Dinsdag 18 juni - We brengen een bezoek aan de Mont Saint Michel.
Eerst per fiets 3,5 km en dan te voet nog 1 km.  De werken om de Mont opnieuw helemaal te omringen met water bij hoog tij zijn nog volop aan de gang.  Er wordt vooropgesteld dat alles in 2014 af moet zijn, maar we betwijfelen of dit wel realiseerbaar is.  Zoals steeds wordt de Mont overspoeld met honderden toeristen en de winkeltjes doen gouden zaken.  Om af te sluiten wandelen we langs de omwalling en genieten van het mooie uitzicht op de baai.  De terugkeer doen we met het shuttlebusje tot aan onze fietstalling en we nuttigen nog een galette Bretonne om de kleine honger te stillen.  Nu even uitrusten want de vele trappen zitten in mijn benen.  Temperatuur : 24°

Woensdag 19 juni -Ons volgende doel is Trégastel-Plage aan de Côte de GranitRose.  We doorkruisen daarvoor een groot deel van Bretagne over 190 km via Dol de Bretagne, Dinan, St.Brieux en Guincamp en vandaar naar het noordelijke punt.  Opnieuw een mooi aangelegde parking voor 40 campers.  Goed en wel aangekomen, trekken we te voet naar de baai van Trégastel die bezaaid is met grote roze granieten rotsen.  Die grillige rotsen zijn zelfs te vinden in de tuinen van de villa’s en zorgen voor een natuurlijke bescherming tegen de westenwinden.  In het haventje laten we de mosselen goed smaken.  Om een goede vertering te garanderen is er niks beter dan een fikse wandeling langs de “sentier des douaniers”.  Af en toe wat klauterwerk maar de rotsformaties in zee en aan land zijn fantastisch mooi.  Na een fikse wandeling komen we rond 17 uur aan onze camper terug.  Temperatuur : bewolkt en aan de frisse kant … mist komt vanuit zee het binnenland binnendrijven.

Overnachtingsplaats : Parking du Tennis club,  Rue de Poul Palud, N 48.82430   W -3.49847

Donderdag 20 juni - Een schitterend plan vandaag ! Aan de camperplaats is een fietsbordje met 9 km naar Perros-Quirec, dus niet getreuzeld en op weg maar.  Na 3 km komen we aan in Ploumanac'h en daar blijkt dat we enkel langs de drukke kustbaan (geen fietspad) ons einddoel kunnen bereiken.  Dus keren we weer langs de baaien en fietsen door tot aan het schiereiland “Renote”.  Hier maken we een schitterende rondwandeling op dit schiereiland met een prachtig zicht op 7 eilanden die hier valkbij de kust liggen.  Deze wandeling is aan te bevelen : grillige roze granietrotsen, mooie kustflora met een prachtig zicht op de vele baaien en inhammen waar de vele bootjes schommelen op het ritme van de getijden.  Na een aperitiefje op de dijk van Trégastel zakken we af naar onze home voor een voorgerechtje roze garnalen met een fris wijntje, een pick-nick dat ons bijzonder lekker smaakt.  Temperatuur : fris, bewolkt met enkele opklaringen.

Vrijdag 21 juni - We verplaatsen ons 63 km zuidwaarts naar Carantec, gelegen aan de baai van Morlaix.  We komen echter uit aan een verzorgingsplaats (sanistation) en geen overnachtingsplaats.  We wensen ons niet te wagen in de smalle straatjes op zoek naar de overnachtingsplaats en rijden door naar de volgende overnachtingsplaats in St Pol de Léon.  We kunnen  parkeren met zicht op zee.  Tijd om de wandelschoenen aan te trekken en een tochtje te maken naar het schiereiland St. Anna om nadien de steile klim naar het stadscentrum te ondernemen.  Onderweg bewonderen we de liefde van de Bretoenen voor bloemen en planten en ook de mooie villa's die een onbetaalbaar zicht hebben op de baai van Morlaix.  Het centrum van St Pol de Léon is een ode aan de groenten die hier in Bretagne gekweekt worden met als voornaamste teelt de artisjokken en de rode ajuinen.  In plaats van bloemenperken zijn er overal "groentenperken".  De dag is weer voorbijgevlogen.  Temperatuur : bewolkt, fris, maar droog !
Overnachtingsplaats : Quai de Pampoul, St. Pol de Léon, N 48.68293   W -3.97128

Zaterdag 22 juni -We ontwaken met miezerig weer en veel wind (bijna stormachtig).  We beslissen hier niet langer te blijven en rijden door naar Roscoff op zo'n 7 km verder.  De nieuwe camperplaats is ver weg van het centrum maar opnieuw mooi gelegen met uitzicht op een baai recht tegenover het eiland Batz.  We doen de wandeling naar de haven en de oude stad van Roscoff en tegen 14 uur houden we het voor gezien.  Terwijl ik een rustpauze inlas wandelt Freddy nog naar het schiereiland aan de andere zijde van de baai.  In de loop van de dag maken de zwarte regenwolken plaats voor een stralend blauwe hemel, maar een stevige wind blijft van de partij.  Roscoff, bekend van de roze uien- is een bezoek meer dan waard.  Vier jaar geleden waren we hier ook en dan maakten we met de veerboot een trip naar het eiland Batz.
Overnachtingsplaats : Aire de Laber, Route de Laber, N 48.71223   W -3.99917

Zondag 23 juni -We verlaten Roscoff en rijden 5 km verder naar Santec.  Wat een vriendelijk onthaal bij de Bistro a crepes !  De eigenaar geeft ons advies over alle bezienswaardigheden in de Finistère die we kunnen aandoen tijdens onze rondrit.  Gewapend met tal van documenten en goede raadgevingen wandelen we eerst naar het dorpscentrum om de broodnodige inkopen te doen.  Bij onze terugkeer drinken we bij onze gastheer een typische Bretoense aperitief (wijn, honing en cassis) en hierbij een foie de pecheur (gebakken lever van Lotte op een gebakken pannenkoek).  Een delicatesse !!!  Gewapend met rugzak en wandelschoenen volgen we een wandelpad langs de grillige kust tot aan het eiland Sieck.  Hier is het strand van Dossen anderhalve km lang (fijn zand).  Vroeger was het eiland Sieck gekend voor haar sardienenhandel.  Ik las een rustpauze in en Freddy gaat opnieuw op stap langs de andere zijde van de baai om bij het opkomend tij de strijd van het water tegen de vele rotsformaties te bewonderen. 
Overnachtingsplaats : Le Bistro a Crepes, Rue de Mechouroux 247 , N 48.70114   W -4.03909

Maandag 24 juni - De eigenaar van de Bistrot komt ons bij ons vertrek uitwuiven ! We rijden 25 km verder naar Goulven en staan hier op de Aire Naturelle aangelegd en onderhouden door vrijwilligers.  Er is hier zelfs een sanitaire chalet met wc, douche en lavabo’s.  Overal elektra-aansluiting is eveneens voorzien.  Alles voor de luttele prijs van 5 euro !!  Gezien we slechts 5 km verwijderd zijn van Brignogan-Plages nemen we de fiets.  We besluiten de kustweg te volgen langs de “Gréve de Goulven”.  Eerst krijgen we een slikken en schorrengebied, later opnieuw de alomtegenwoordige klippen en rotsen.  De kustweg kent wel enkele venijnige klimmertjes zodat de kleinste versnelling zijn werk doet.  In Brignogan brengen we een bezoek aan de “Menhir de Men Marz “.  In de kleine, rustige haven lessen we onze dorst.  Freddy probeert een Bretoens amber biertje.  We keren langs dezelfde route terug en in de namiddag wandelen we nog naar Bourg van Goulven waar we in een plaatselijke winkel enkele Bretoense specialiteiten kopen zoals : vissoep, koekjes, karamellen, enz…).  Temperatuur : bewolkt, veel zon, maar frisse wind (17 graden).

Overnachtingsplaats : Aire naturelle Ty Poas, Kerilis, N 48.63109   W -4.30833

Dinsdag 25 juni - We nemen afscheid van het rustige dorpje Goulven om ons naar “Méné-Ham” te begeven.  Dit is een site die ons meermaals werd aangeraden voor een bezoek.   En inderdaad, we ontdekken verschillende gerestaureerde vissershuisjes die door enorme rotsblokken voor de gure westenwinden worden beschermd.  Deze gerestaureerde huisjes zijn een toeristische trekpleister.  Na dit bezoek trekken we langs de kustbaan verder tot Plouguerneau en vinden er de camping de la grève blanche.  We kunnen niet beter staan met een overweldigend zicht op de baie blanche met in de verte de hoogste vuurtoren van Frankrijk (85meter) op het ile Vierge.  Vanuit de camping wandelen tussen rotsen en duinen tot we uitkomen in de “port de Korejou”.  Hier versterken we de innerlijke mens (Freddy met een portie Lotte in Cocotte en ik met een hartige omelette.  Daarna wandelen we naar de site Iliz Koz waar in 1970 de opgravingen begonnen van een kerkje en kerkhof (15° eeuw).  Deze site was volledig verzand en werd toevallig ontdekt.  Temperatuur : bewolkt, af en toe zon (18 graden).

Overnachtingsplaats : Camping de la grève blanche, Saint Michel, Plouguerneau, N48.6305 W -4.5230

Woensdag 26 juni - Gisteravond deed Freddy nog een wandeling van bijna 2 uur tot aan de “pointe” vlakbij het Ile Vierge.  Vandaag rijden we 25 km verder de kust af en komen aan de “Aire Kerros” in Portsall (plaats waar de Amoco Cadizz op de rotsen liep).  De standplaats staat ons echter niet aan (geen zicht op zee, ver afgelegen … ja, we worden wat kieskeurig).  We beslissen verder te rijden naar Lampaul-Plouarzel.  Onderweg steken we driemaal een zeearm over die men hier een Aber noemt (tegenhanger van een Noorse fjord).  Mooi natuurgebied !  In Lampaul Plouarzel is het terrein een vroegere camping, onmiddellijk aan zee gelegen.  We maken een wandeling naar het haventje en verkennen een beetje de omgeving.  Eerst effen genieten van een schuchter zonnetje en dan volgen we een wandelpad door de duinen boven op de rotsklippen.  Vergezichten over zee met de eilanden Ouessant en Molène.  Overal ontdekken we vuurtorens en boeien die de gevaarlijke rotsen in de Mer d’ Iroise markeren.  De temperatuur stijgt naar 20° en dus is het zonnen geblazen tot 21 uur.  Al lang geleden!  Om half elf maken we nog een mooie zonsondergang mee.

Overnachtingsplaats : Lampaul Plouarzel  Rue de Beg-Ar-Vir, N 48.44690   W -4.77744

Donderdag 27 juni - Volgens de affiches langs de baan is de donderdagmarkt een aanrader.  Dus we wandelen 1,5 km naar het centrum en … er staan welgeteld 10 kraampjes (vis, vlees, bloemen, groenten en fruit).  We dachten typische Bretoense producten aan te treffen, maar het was een kleine ontgoocheling.  We waren dus om 10.30 uur terug.  Nu is het tijd om de kustwandeling in zuidelijke richting af te stappen en we gaan zelfs tot aan de “Phare Terzien”.  De toren is normaal te bezoeken (182 trappen), maar nu gesloten.  We vermoeden wegens het middaguur.  We keren op onze stappen terug en zakken languit in onze stoelen om onze vermoeide beentjes rust te gunnen na 5 uur activiteit.  Het zonnige weer draagt bij tot het welslagen van de dag en we krijgen zowaar een kleurtje!

Vrijdag 28 juni -We staan op : potdikke mist !! We verlaten Lampaul-Plouarzel om 15 km af te dalen naar Le Conquet.  We installeren ons op de camping “Les Blancs Sablons”.  Deze camping is gelegen op het schiereiland Kermorvan recht tegenover de vissershaven van Le Conquet.  Je kan het mooie dorpje bereiken via een passerelle over de “ria” (benaming voor een zeearm die diep in het land loopt).  We bezoeken eerst de vissershaven waar de kostbare vangst van homards wordt afgeleverd.  Een koopje is er niet bij : 30 euro per kilo is nu eenmaal geen soldenprijs.   Na de haven klimmen we naar de oude stad die boven op de klippen ligt.  Een aangename verrassing en een bezoekje waard.  We kiezen een restaurantje uit met zicht op zee (alhoewel met die mist !!) en tot onze verbazing kunnen we niet aan de kaart eten  maar moeten we het dagmenu volgen (menu ouvrier).  Lekker is het wel (voor-, hoofdgerecht en dessert).  Alles voor de prijs van 11,50 euro, wijn inbegrepen!!  We keren terug naar de camping, midden in de natuur gelegen.  Spijtig van de mist, de zon wil maar niet doorbreken.

Overnachtingsplaats : Camping " les Blanc Sablons", Route de la Presqu'île Kermorvan,  Le Conquet

Zaterdag 29 juni -De mist is er nog, maar minder dik dan gisteren, dus uitgelezen weer om de wandeling naar de pointe de Kermorvan te ondernemen.  Deze landtong in zee heeft een kustpad langs grillige rotspartijen met mooie vergezichten.  Gans vooraan staat een statige vuurtoren, zoals er honderden in Bretagne zijn.  Van daaruit een prachtig zicht op de haven van Le Conquet en de talrijke eilanden die hier voor de kust liggen.  Ondertussen is de zon door de mist komen priemen en wordt het zonnig en warm.  Aan de andere zijde van het schiereiland merken we de hagelwitte stranden “Les Blancs Sablons”.  Op ons pad treffen we diverse bunkers aan, die tijdens WO II de haven van Brest moesten beschermen.  Het was immers van hieruit dat de Duitse U-boten de zeeën onveilig maakten.  Na een tocht van ongeveer 3 uur met klimmen en dalen over de rotspartijen komen we terug aan de voetgangersbrug die naar het stadje leidt.  We bezoeken een crêperie voor een lekkere pannenkoek met karamelsaus.  Een mooie afsluiter van deze “gezonde” dag en vermits de zon volop schijnt, nestelen we ons in onze luie stoeltjes.  Via telefoon en sms vernemen we ook dat onze studentjes het goed hebben gedaan.  Proficiat !!!

Zondag 30 juni -We zakken weer een tiental kilometer zuidwaarts tot in Plougonvelin.  Hier is er ook een mooie plaats voor 55 campers met elektra voor 6 euro per nacht (hopelijk leest toerisme Oostende mee).  We vinden nog een plaatsje op de voorste rij met een fantastisch zicht op de baai die toegang geeft tot de haven van Brest.  Eerst maken we een verkenningswandeling en na een half uur komen we bij de GR kustwandelroute, die opnieuw langs hoge klippen loopt dus het is klimmen en dalen (voor mij een beetje van het goede te veel) !   Na 2 uur beseffen we dat we richting pointe Mathieu wandelen, wat eigenlijk niet onze bedoeling was.  We verlaten dan ook het pad om via een departemental het centrum te bereiken.  We botsen ongewild op een prachtige privé tuin die via een bordje ons uitnodigt die te bezoeken.  Geheel tussen de velden, in een onbewoond stuk ligt daar een pareltje van een tuin, moeilijk met foto’s en woorden te beschrijven.  De zon is ondertussen doorgebroken en het klimt op tot 23°… dus de rest van de namiddag uitblazen en zonnen.  Vanuit onze luie stoeltjes kunnen we de vele zeilbootjes gadeslaan.  We merken zelfs met veel begeleiding het binnenvaren van een duikboot naar de marinebasis van Brest.  Freddy gaat nog een kijkje nemen naar het Fort Bertheaume (voor het publiek slechts open vanaf 5 juli).

Overnachtingsplaats : Aire des Camping Cars, Rue de Bertheaume, N 48.33788   W -4.70741

Maandag 1 juli - We verhuizen 98 km langsheen de baai genaamd “Le Goulet de Brest” om het schiereiland Crozon binnen te rijden.  Een prachtige rit !! Op sommige ogenblikken wanen we ons in Noorwegen.  We rijden door tot het eind en bereiken de camperplaats van Camaret sur mer.  Op de achtergrond zien we rijen menhirs (143 stuks).  We wandelen naar het sympathieke stadje en bezoeken de haven.  Op het eind van de pier de mooie OLV kapel van Rocamadour en vlakbij de Tour Vauban.  In één van de visrestaurantjes op de kaai smullen we van een portie mosselen.  Na wat geslenter in de oude binnenstad met zijn vele kunstgalerietjes keren we terug naar de camperplaats om in het zonnetje wat uit te rusten.  Inderdaad vandaag : een lekker weertje.

Overnachtingsplaats : Pen Hir, Rue Georges Ancey, N 48.27421   W -4.60834

Dinsdag 2 juli - Langs de menhirs vervoegen we het GR kustpad en we lopen richting Pointe de Pen Hir.  Deze landtong is de mooiste van de 4 pointes op het schiereiland met zijn 70 meter loodrechte klippen en het panorama met de drie grote rotsen in zee genaamd “hoopje erwten”.  Onderweg is een museum ondergebracht in een complex van bunkers en hier wordt de herinnering levendig gehouden aan de 683 boten die tijdens WOII tot zinken zijn gebracht.  Wat verder prijkt er een hoog monument ter ere van alle Bretoenen die voor de vrijheid hun leven lieten.  We keren terug langs een andere inham en dalen af tot aan een strandje waar een kleine crêperie heel welkom is na 3 uur wandelen.  Aangekomen bij onze parking vindt Freddy het nog niet voldoende en maakt hij nog een wandeling naar de pointe Grand Gouin.  Weer : bewolkt, af en toe wat vocht, maar goed wandelweer.

Woensdag 3 juli - Het is tijd om terug te keren, maar wel in 2 etappes.  Eerste voorziene stop St.Malo op 272 km.  Maar de camperplaats ligt voor ons te ver van de stad dus rijden we door tot aan de baai van de Mont en zoeken een plaatsje langs de kustweg.  In St.Benoit des Ondes merken we een camping municipale pal aan het strand en we beslissen hier een nachtje te verblijven.  We krijgen weeral een plaats op de eerste rij met een prachtig zicht : links Cancale en rechts de Mont St.Michel.  Geen gebrek hier aan "producteurs des huitres et crustacés.  Dus als casse-croûte degusteren we oesters in een authentiek winkeltje/restaurantje.  Nadien wat genieten van de zilte zeelucht en het prachtige zicht op de baai.  Inmiddels zijn onze gedachten bij ons kleinkind Matthias en we wensen hem een vlug herstel en veel beterschap.
Overnachtingsplaats :  Camping Municipal "Des Ondes", Rue du Borde de Mer, St Benoit Des Ondes

Donderdag 4 juli -Met spijt in het hart verlaten we ons mooi plekje aan de baai van Mont St.Michel en we rijden 229 km verder tot in Honfleur.  Dit oude stadje kan ons telkens weer bekoren en we zijn niet alleen want honderden toeristen kuieren door de straatjes en langs de haven.  De terrasjes doen hier gouden zaken want het is vechten voor een plaatsje in … de eerste warme zomerzon.  Rond 17 uur vervoegen we onze camper om ook wat van het zonnetje te profiteren.

 Overnachtingsplaats : Aire de Bassin de l’Est, Parking Bassin de l'Est, N 49.41924   E 0.24154

Vrijdag 5 juli - naar Oostende (368 km)

Fotos

de Pfalz : Woud, Rijn en wijn

 

Grotere kaart weergeven


Woensdag 8 mei -Via Luxemburg bereiken we Saarburg   (380 km)  rond 15 uur.  Het geluk lacht ons toe want er is nog 1 plaats beschikbaar.  Alle andere plaatsen zijn gereserveerd.  Een onaangename trend in Duitsland.  Zo gaat een camperparking zijn doel voorbij !    We bezoeken het mooie stadje dat gedomineerd wordt door de centrale waterval die de publiekstrekker bij uitstek is.  Onderaan de waterval een viertal watermolens die nog steeds hun werk doen.  Op één van de gezellige terrasjes naast de waterloop genieten we van onze eerste schnitzel.  Het is warm en zwoel, af en toe valt er een buitje.  Toch een leuk weertje om een wandeling langs de Saar te doen.
Overnachtingsplaats : Am Saarufer 18,  N 49.60172   E 6.55454

Donderdag 9 mei -Op naar onze volgende halte :Hornbach (110 km) .  We installeren ons op de splinternieuwe camperparking.  Eén woord : prachtig ! Alle voorzieningen aanwezig, een grill hutje waar je kan BBQ-en, een kruidentuintje waar je kruiden kunt plukken voor je gerechtjes.   Hier voel je je echt welkom.  Er zijn een viertal wandelingen uitgestippeld.  We kiezen er eentje uit en stappen naar Althornbach (een rondje van 8 km).  We worden geconfronteerd met een paar pittige hellingen, maar kunnen even bekomen bij een standje van de schuttersgilde waar het volop feest is.  We nemen ook plaats in de feesttent en om de kas te spijzen nuttigen we “Flamkuchen” met een paar drankjes.  Op onze terugweg nemen we het fietspad (een oude spoorweg), een paar kilometer meer, maar plat !  Onderweg komen we verschillende groepen mannen tegen met bolderkarren volgeladen met bier.  Naderhand wordt ons verklaard dat het vandaag vadertjesdag is en dat dit typisch voor de viering ervan.  Na de wandeling brengt Freddy nog een bezoek aan de kloosterruïne terwijl ik me rustig terugtrek bij de camper.  Temperatuur : 20 °

Overnachtingsplaats :  An der Pirminiushalle, Bahnhofstrasse 29, N 49.18382   E 7.36560

Vrijdag 10 mei -Vandaag staat  Pirmasens (27 km) op het programma.  Sterk glooiende wegen en een heel bosrijke streek.  Ook hier is de nieuwe parkeerruimte voor campers schitterend aangelegd (aan de Messe) en slechts een honderdtal meters verwijderd van het centrum.  We wandelen door de hoofdstraat en alles verwijst naar de schoenenindustrie die hier zeer bekend is en nog altijd floreert.  Zelfs monumenten zijn gerelateerd aan de schoenmakers.  Ook in de binnenstad is het klimmen en dalen geblazen.  Op de Schlossplatze bewonderen we de prachtige waterval die juist in werking wordt gesteld.  Het geheel is toch wel zo’n 100 meter lang en mondt uit in een prachtige bassin beneden.  Na een bezoek aan het “Dynamikom” wandelen we door het centraal gelegen park om dan onze lunch te gebruiken in het brouwerijrestaurant op de Schlossplatze.  Rond 16 uur keren we dan terug, want dat slenteren kruipt ook in de beentjes.  Vandaag een koud wind, maar zonnig.

Overnachtingsplaats : Am Messegelände, Zeppelinstrasse 11, N 49.20437   E 7.60892

Zaterdag 11 mei -Een verplaatsing van 38 km door een bosrijk gebied,brengt ons tot in Annweiler am Trifels . Het stadje loont de moeite om een bezoek te brengen met de oude ambachtswoningen, de watermolens, de rustieke binnenpleintjes.  We wandelen langs de waterloop die de stad doorloopt en verkennen ook de “Kuranlage” – een mooi park – waar we langsheen staan op de camperparking.  Mooie plaats, spijtig van de weg die er naast loopt.  Die geeft toch wat lawaaihinder maar tegen de avond valt het verkeer stil.  Al bij al toch rustig.  Een uitstekende plaats om één van de uitgestippelde wandelroutes te verkennen.  Maar dat is voor morgen !

Overnachtingsplaats : Am Kurpark, Bindersbacherstrasse, N 49.19610   E 7.97008

Zondag 12 mei -Moederdag vandaag.  En ja hoor, we worden gewekt door een smsje van Myriam, niet lang daarna gevolgd door een berichtje van kleinzoon Tom.  Op de wandeling later volgen nog den Patrick en Jo… Bedankt kinderen en kleinkinderen.  Een gezellig ontbijt en dan trekt Freddy er op uit met stok, rugzak en wandelschoenen om de 12 km tocht te maken genaamd “Richard Leeuwenhart”.  Deze historische held werd hier nog gevangen gehouden in de burcht hier op de heuvel “Burg Trifels”.  Ik zelf hou het hier op Moederdag rustig met een kop koffie in de Altstadt en verder op mijn stoeltje aan de camper wat gapen naar de vele wandelaars hier in het Kurpark.   Freddy’s tocht gaat naar de Rehberg via de Rehbergquelle naar de Rehbergturm.  Het hoogste punt is 567 meter boven de zeespiegel met een fenomenaal vergezicht, tot op de Vogezen in Frankrijk.  Vandaar gaat het naar de Asselstein, een geërodeerde rots met een steile wand van 50 meter hoog.  Een geliefkoosde plaats voor leerling bergbeklimmers.  Een tochtje rond de rots is niet mogelijk : haviken hebben er hun nest gemaakt  en zijn aan het broeden.  Vandaar gaat het naar de Wasgaublick, weer zo’n prachtig vergezicht.   Voor de liefhebbers wandelaars : een aanrader.  In Annweiler zijn een tiental zeer mooi wandelingen uitgetekend.  Doch opgelet : het is klimmen en dalen en de bergen zijn niet van de poes.

Maandag  13 mei - Vandaag rijden we 23 km verder naar Edenkoben .  Een wijnstad op de “Deutsche Weinstrasse”.  Hier op de flanken van het Pfalzer Wald zijn de wijnvelden prominent aanwezig.  We wandelen door het oude stadsgedeelte, het ene wijnhuis naast het andere.  Alles staat hier ook in het teken van Ludwig I.  Na de middag stappen we door de wijnvelden naar Maikammer, een dorpje verderop (6 km heen en terug).  Nu nog een beetje verpozen en dan op zoek naar een gezellig restaurantje om de dag af te sluiten.  Na een regenachtige dag is de zon opnieuw van de partij en de temperatuur gaat flink de hoogte in.  Dus stoeltjes uitgeladen en wat in de zon van zicht op de wijngaarden genieten.

Overnachtingsplaats : Kirchbergparkplatz, Bahnhofstrasse, N 49.24697   E 7.19229

Dinsdag 14 mei -Wandelschoenen, rugzak en een goed humeur: dit is de start van een toffe wandeling.  We verlaten Edenkoben en volgen het wijnleerpad.  Om de 200 meter worden alle wetenswaardigheden omtrent de wijn en de productie ervan aanschouwelijk uiteengezet.  Ook de oude werktuigen staan mooi langs de baan opgesteld.  Na zo’n 3,5 km bereiken we de villa Ludwigshöhe (zomerresidentie van koning Ludwig I).  Daar nemen we de zetellift om op 550 meter hoogte de Rietburg te bereiken waar er een cafetaria is met een adembenemende panorama over de Rijnvlakte.  Aan de overzijde bemerken we de bergen van het Zwarte Woud.  Na een glaasje wijn zakken we af naar het stadje Rhodt waar alle voorbereidingen worden getroffen om de wijnfeesten van het Pinksterweekend tot een succes te laten verlopen.  Van Rhodt naar onze verblijfplaats in Edenkoben is het nog zo’n 2 km stappen en om 16 uur rusten we uit van de geleverde inspanning.  Het was een toffe wandeling en het weer viel best mee.

Woensdag 15 mei - We verlaten Edenkoben en rijden naar Neustadt an der Weinstrasse, slechts 10 km verder.  Van deze parking is het slechts 20 minuten wandelen naar het centrum.  Neustadt is bekend van zijn mooie marktplaats en zijn vele vakwerkhuizen, meestal daterend 15°, 16° eeuw.  Altijd is het gezellig slenteren in de smalle Middeleeuwse straatjes met zijn vele typische binnenpleintjes.  Een aanrader om hier een dagstop te maken.

Overnachtingsplaats : Martin Luther Kirche, Martin-Luther-Strasse, N 49.35381   E 8.15234

Donderdag 16 mei -We vervolgen onze trip langs de Weinstrasse en belanden 20 km verder in Bad Dürkheim.  De camperplaats biedt ruimte voor 170 campers !!  Wat een luxe.  We volgen het wandelpad naar de Innenstadt en komen uit op grootste wijnvat ter wereld (1.700.000 liter).  Is nu wel een restaurant Weinstube.  Ook hier weer slenteren we door een leuke binnenstad.  De heerlijke binnenpleintjes zijn hier ook niet te tellen.  Terrasjes nodigen uit tot een drankje.  Spijtig genoeg komt de zon niet door en begint het te regenen.  Een domper op de gezelligheid.  We brengen nog een bezoek aan het Kurpark met zijn vele bloemenperken, waterpartijen en tropische planten met op het einde de Salines (een muur van 100 m lang en 10 meter hoog samengesteld  uit takken waarlangs zoutwater loopt.  Door de wind ontstaat er een zilte nevel… goed voor de longen …)  Zeelucht wordt hier kunstmatig gemaakt, wij aan de kust hebben het gratis.
Overnachtingsplaats : In der Silz , Leistadterstrasse, N 49.46939   E 8.16690Vrijdag 17 mei -  (20 km)

Vrijdag 17 mei -Een laat en uitgebreid ontbijt dat is vakantie met de verse pistolekes die Freddy in stad ging kopen.  Tijd voor de rugzak en de wandelschoenen om het wandelpad te volgen tot in Leistadt, een beklimming van zowat 4 km.  Midden in Leistadt (overigens een slaapdorpje) stappen we via de achterzijde onbewust binnen in klasserestaurant met het oog op het nuttigen van een kopje koffie. De chef hier is zelfs auteur van een kookboek.  We worden hartelijk ontvangen en drinken in een prachtig decor een glaasje wijn.  Zelfs de chef komt ons begroeten…  We kunnen het niet laten om hier een lekker glaasje wijn te nuttigen.  Terug op onze slaapplaats lassen we een kleine rustpauze in en gaan wat later terug op stap naar het centrum van Bad Dürkheim.  We brengen een bezoekje aan het Kurcentrum met de diverse baden voor allerhande aandoeningen, maar laten een actieve kuur aan ons voorbijgaan …   Het weer: zwaar bewolkt, af en toe wat miezerige regen en vooral fris, om niet te zeggen koud (12°).

Zaterdag 18 mei - Om 10 uur zakken we af naar de parking in de stad waar we de gratis pendelbus kunnen nemen tot aan de voet van de ruïne van de burcht Hardenburg.  Nog een steile klim brengt ons aan de poort van de mooi gerestaureerde ruïne.  Bij een bezoek aan het museum klimmen we tot op de eerste toren en wat blijkt ?  We zitten opgesloten door een foute deurvergrendeling.  Freddy kan gelukkig over een balustrade klimmen  om hulp van beneden te vragen, wat ook onmiddellijk gebeurde.  Na de rondgang in de burcht volgen we de diverse activiteiten rond het renaissancefeest : zang, dans, oude beroepen en een demonstratie van de eerste vuurwapens en kanonnen.  De kraampjes, tentjes zijn zo getrouw mogelijk nagemaakt.  Een originele draaimolen voor de kinderen is wel de blikvanger.  Alle helpers zijn gekleed in de traditionele klederdracht van de 15° tot de 18° eeuw.  Na een drankje uit een stenen mok en een Duitse worst keren we te voet naar Bad Dürkheim.  Een wandeling van 4,5 km.  Ondertussen straalt de zon grandioos op ons bolletje en wordt het zowaar snikheet (28°).  Thuis halen we vlug de stoeltjes uit de kast om, voor het eerst na Spanje, van een zalige warmte te genieten.

Zondag 19 mei - Afscheid van Bad Dürkheim en nu een vijftigtal km verder naar de oevers van de Rijn nl. Guntersblum (53 km).  We rijden Pfalzerwald uit en rijden de uitgestrekte Rijnvlakte binnen.  De weeral eens uitstekende camperplek is gelegen aan de rand van het dorp en na onze installatie wandelen we, met een heerlijk warm zonnetje, naar het centrum.  Een slaapdorpje is het wel, weinig activiteit, buiten de vele fietsers die de Rijnfietsroute volgen.  Aan het eind van het dorp bemerken we toch wat bedrijvigheid.  Muziek weerklinkt, auto’s staan her en der geparkeerd : een “Hoffest”.  Een wijnhuis organiseert hier een feest met alles er op en er aan : live  muziek, clown voor de kinderen, huifkarren die om de haverklap met liefhebbers de wijnvelden intrekken, diverse standjes met allerlei plaatselijke gerechtjes en natuurlijk een drankenstandje met de overheerlijke wijn van Rheinhessen.  We vleien ons ook neer op het gezellige terrasje en genieten van al het lekkers, hoe kan het ook anders.  Plotseling is het gedaan met de pret.  De wind komt op, de lucht wordt zwaar en het begint zowaar te regenen.  Stortregenen is een beter woord.  Tijd om naar onze camper te gaan en wat TYV te kijken.  Hopelijk is het morgen beter weer want een tripje met de fiets langs de Rijn staat op het programma.

Overnachtingsplaats : Am Sportanlage, Alsheimerstrasse 85, N 49.78972   E 8.34389

Maandag 20 mei -Het heeft de ganse nacht geregend, en niet zo’n klein beetje, en ook vanmorgen  blijven we er niet van gespaard.  Ons fietstochtje langs de Rijn valt letterlijk in het water.  Tegen de middag houdt het op en komt een schuchter zonnetje te voorschijn.  We plannen een wandeling naar Alsheim, zo’n 4 km verder, om daar de expo “Hand Art” te bezoeken.  Dat gaat door in het slot van Alsheim en is een gezellige bedoening : kunstige kledij, juwelen, houtsnijwerk, schilderijtjes, keramiek.  Zo is onze namiddag alsnog geslaagd.

Dinsdag 21 mei - Gezien de ongunstige weersvoorspellingen beslissen we niet naar Lauterecken te rijden (ligt op een hoogte en in de bossen) maar naar Bingen aan de Rijn.  Daar hebben we immers meer mogelijkheden bij wisselvallig weer.  Aangekomen en tussen 2 buien door laden we onze fietsen af en rijden naar het centrum van Bingen op 3,5 km verder van onze camperplaats.  We flaneren wat langs de prachtige Rijnpromenade en bij het begin van weeral een regenbui vinden we een mooi overdekt terras waar we toch wat van de Rijnpassage kunnen gadeslaan.  Rechtover ons, op de andere oever, ligt Rüdesheim, een geliefkoosde plaats voor de cruiseschepen.  We brengen eveneens een bezoek aan de Altstadt en rond 16 uur fietsen we terug naar onze slaapplaats.

Overnachtingsplaats : Wohnmobilpark Bingen,Mainzer Strasse, N 49.96861   E 7.94389

Woensdag 22 mei - Het heeft de hele nacht geregend, maar gelukkig is het vanochtend droog, maar zeer zwaar bewolkt.  Van enig zonnetje geen sprake.  We fietsen naar Bingen waar we het veer nemen naar de overzijde van de Rijn om een bezoek te brengen aan Rüdesheim.  Naast de Asbach-Uralt fabrieken is dit stadje alom gekend voor de Drosselgasse.  Duitslands nauwste (slechts 2 meter) en meest gefotografeerde straatje.  We flaneren door zo typische straatjes met vele oude vakwerkhuizen.  Na dit bezoek fietsen we een zestal kilometer verder naar Geisenheim.  Ook zo’n mooi Rijndorpje maar hier geen zo’n drukte zoals bij de buren.  Bij onze terugkeer zoeken we een restaurantje op waar ze de lekkere “haxe” presenteren.  Om vingers af te likken !  We houden het toch de ganse dag droog, doch de temperaturen zijn werkelijk op zijn herfst. Wanneer wordt het wat beter, is de vraag die iedereen zich hier stelt.

Donderdag 23 mei - Onze geplande fietstocht langs de Rijn valt, wegens de plensregen, weeral eens in duigen.  We wachten een droge periode af en trekken onze wandelschoenen aan.  Gewapend met een paraplu en goede regenkledij trekken we naar de Rijnpromenade van Bingen (ligt op 3,4 km  van onze camperplaats).  Af en toe moeten we schuilen voor een bui, maar al bij al is het nog te doen.  Na de promenade lopen we naar Burg Klopp die boven Bingen uittorent.  Van hieruit heb je een prachtig panorama op de Rijn en de omliggende wijnvelden.  We zakken terug af naar de promenade en bezoeken nu een tiental prachtig aangelegde thematuinen.  Absoluut te bezoeken als je hier bent. Deze Rijnpromenade is de mooiste die we al hebben gezien !  Bij onze terugkeer drinken we nog een cappuccino in de drijvende bar van de jachthaven.  Het is er gezellig ingericht en lekker warm.  Al bij al toch een geslaagde dag.

Vrijdag 24 mei -We verlaten Bingen en gaan van de Rijn naar de Moezel.  Hiervoor klimmen we de Hunsruck over, een hoog plateau vol bossen en weilanden om dan uiteindelijk af te dalen naar de Moezel (114km).  We installeren ons op de prachtige camperplaats van wijnboer Feiten in Longuich.  Onze neus staat gericht op de Moezel.  Vermits het droog is, maar wel aan de koude kant, laden we de fietsen af om een tochtje te maken langs de oever tot in Thörnich.  We crossen de brug over en keren langs de andere oever terug.  Wat ons wel opvalt is dat het water van de Moezel zeer hoog staat. Niet verwonderlijk, want het heeft de laatste weken toch wat geregend. 
Overnachtingsplaats : Feiten Weine, Rioler Weg 2, N 49.80422   E 6.77927

Zaterdag 25 mei - We ontwaken onder een stralende blauwe hemel en dus… blijven we nog een dagje aan de Moezel.  Nu rijden we richting Trier maar al gauw is er geen fietspad meer langs de oever en moeten we het hinterland in.  Na een paar dorpjes blijkt het slechts 6 km meer tot in Trier centrum en dus rijden we tot op de markt en bezoeken de oude stad tot aan de Porta Nigra.  Er is een massa volk in de stad en alle terrasjes in de zon doen gouden zaken tot ineens een hagelbui de vreugde tempert.  We steken in Trier de Moesel over en langs de andere oever is er wel degelijk een fietspad langs het water.  Overal zijn er borden die waarschuwen voor overstromingen en inderdaad op vele plaatsen merken we dat het pad onlangs volledig onder water stond, maar gelukkig kunnen we doorfietsen.  Na 40 km zijn we opnieuw in Longuich en we besluiten onze laatste dag met een uitzicht op het waterverkeer.

Zondag 26 mei - terug naar huis.

Foto's

Adieu winter : naar het zonnige Spanje

 
 Maandag 11 maart -  Route : Oostende-Rouen (betalend tot Abbeville)-Evreux-Dreux-Chartres-Chateaudun-Vendôme-Chateau Renault - Tours - Ste Maure de Touraine - (590 km).Het is zo ver !! We zijn de winter beu en vertrekken naar Spanje met de hoop op wat warmer weer.  Onze eerste stopplaats is Ste Maure de Touraine.  Zoals gevreesd en voorspeld komen we terecht in een sneeuwstorm die ons tot voorbij Rouen geselt.  De sneeuwruimers en zoutstrooiers zijn paraat en proberen de banen berijdbaar te houden al is het een moeilijke taak.  Het blijft immers sneeuwen.  Toch kunnen we tamelijk goed opschieten en bereiken om 17.15 uur onze eerste stopplaats.  We strekken eventjes de beentjes en bezoeken de dorpskern en laten ons een avondlunch goed smaken.  Een toffe afsluiter van onze eerste reisdag.
Overnachtingsplaats : Ste Maure de Touraine, Avenue Ronsard/Rue du Docteur Patry   N47.11098 E0.61656

Dinsdag 12 maart - Route : Ste Maure de Touraine - Châtellerault - Poitiers - Angoulème - Bordeaux - Aire sur l'Adour - (441 km).Vandaag slechts 450 km voor de boeg en de nieuwsberichten zijn uiterst slecht voor de regionen die we gisteren doorkruisten.  Gelukkig zijn we er voorbij.  Vanaf Bordeaux trekt de hemel open en moeten we op onze zonnebrillen beroep doen, wat een opluchting.  In Aire sur l'Adour wandelen we door het sfeervolle dorpje met gezellige winkelstraatjes, terrasjes, oude markthallen en een mooie kathedraal.  Freddy profiteert nog van het zonnetje op een bank aan de oever van de Adour.  Besluit : een rustige dagtrip.
Overnachtingsplaats : Aire sur l'Adour, Rue des Graviers, N43.70259  W 0.25564

Woensdag 13 maart - Route : Aire sur l' Adour - Pau - Jurançon - Oloron St Marie (N134 - E 7) Tunnel de Somport - Jaca - Huesca - Zarragoza - Teruel - Valencia (El Saler (632 km) .Bij het ontwaken worden we geconfronteerd met een dikke laag sneeuw en ijs.  Gezien de straten er goed ontruimd uitzien, wagen we ons toch op weg naar de Pyreneën.  Het is echt geen lachertje om onder deze omstandigheden de klim te doen tot aan de 8 km lange tunnel de Somport.  Het landschap daarentegen is schilderachtig.  Net een prentkaart !!!  Bij het uitrijden van de tunnel, dus Spaans grondgebied lacht de zon ons toe (het contrast is immens en haast niet te geloven).  Gedurende de eerstvolgende kilometers vliegen de ijsblokken zo maar van ons dak.  O wee diegenen die te dicht bij ons rijden.  Nu worden we geconfronteerd met harde windstoten (tot 100 km per uur, volgens de radio) en na 502 km komen we aan op de camperplaats van Puebla de Valverde.  Het is echter niet te doen van de wind en al snel besluiten we door te rijden naar Valencia (El Saler).  We komen er aan omstreeks 18.30 uur en maken nog vlug een korte wandeling naar het strand om onze beentjes te rekken.  Nadien tijd voor een lekker avondmaal.
Overnachtingsplaats : Campingpark El Saler, Carrera del Riu, N39°23’19”  W 0°19’54”

Donderdag 14 maart -We ontwaken onder een blauwe hemel. Buitentemperatuur 12°.  We bezoeken Valencia per fiets en rijden een tiental kilometer dwars door het natuurpark Albufera  om uiteindelijk het Oceanografisch museum te bereiken.  De prachtige gebouwen zijn qua architectuur praktisch niet te beschrijven.  Enkel foto’s kunnen duidelijkheid geven.  We volgen verder het fietspad (ongeveer 7 km) langs de oude vestingen die nu tot prachtige parken zijn omgetoverd.    Bij onze terugkeer lopen we even de binnenstad in en zijn getuige van de opening van de Fallesfeesten.  Tientallen kanonschoten schrikken iedereen op … terwijl we vol bewondering kijken naar de tientallen beeldhouwwerken die ieder pleintje van de stad sieren.  Duizenden Spanjaarden doorkruisen de stad om alle stadswijken te bezoeken en de beelden te bewonderen .  De ganse middenstad is verkeersvrij gemaakt.  We keren terug en rijden nog door tot El Saler waar we in een typisch restaurantje een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgen: 4 voorgerechten en een paëlla.  Prijs 16 euro.   Ook te vermelden : de temperatuur liep op tot 16°.  Nog niet om mee te boffen, maar het gaat de goede richting uit.  Totaal : 39 km gefietst.

Vrijdag 15 maart - Zonovergoten camping bij het ontwaken : daarvoor zijn we naar Spanje vertrokken.  Aanvankelijk kil, maar spoedig stijgt de temperatuur  tot een aangename warmte (20°).  Recht  over de camping fietsen we door het natuurgebied Albufera langs het strand en via een breed fietspad , met ernaast een mooi wandelpad.  Zeer mooi aangelegd.  Na 7 km moeten we verder langs het fietspad van de kustbaan en na 15 km bereiken  we El Perello.  Tijd voor een goede kop koffie “Americano”.  In een gezapig tempo keren we terug om aan het strand in één van de gezellige restaurantjes een paar tapas met een flesje wijn te nuttigen.  Voor de rede van Valencia is het een komen en gaan van container vrachtschepen.  Altijd mooi om gade te slaan.  Gezellig in het zonnetje, uit de wind, krijgt ons wintervelletje een kleurtje.  Nadien installeren we ons in het zonnetje bij onze camper… eens zalig nietsdoen.

Zaterdag 16 maart - We verlaten El Saler waar zelfs ’s ochtends nog “fusées” worden afgevuurd van de Fallas feestgangers die nu pas huiswaarts keren.  We volgen de kust en doorkruisen immense appelsienplantages tot in Dénia op 107 km.  Hier hebben we gelukkig nog plaats op de schitterende camperplaats “Odissea” en letterlijk alles is hier voorhanden om te overwinteren (douches, wasmachines,wifi, elektra, camperwinkel).  Enkele supermarkten op loopafstand.  We vieren onze aankomst met een lokale Cava en fietsen dan een achttal kilometer naar de buitenwijk van Dénia.  Hier ontdekken we op het strand een restaurant waar we ons opnieuw te goed doen aan paëlla Alicantani.  We zijn immers nu in de provincie Alicante.  En… wat belangrijk is : de zon schijnt heerlijk en de temperatuur gaat omhoog : tijd voor de korte broek en de T-shirts.  Uit de wind en in de zon noteren we 23 graden.  Dus voor het afsluiten van deze dag : zeteltjes uit de koffer en ons kopke in de zon …

Overnachtingsplaats :  Denia      Odissea Camper Area, Riu Vernissa, N38.87055 W0.01508

Zondag  17 maart – Effen zonnen na het ontbijt en dan fietsen we naar het centrum van Dénia op zo’n 12 km van onze verblijfplaats.  Een heel mooie stad met een grote jachthaven, waar ook de ferry’s voor Ibiza aanmeren.  Plots worden we meegezogen door een grote menigte en ja ook hier wordt de Fallas gevierd.  Een kleurrijke stoet waar de meisjes en de jongens om ter mooist gekleed zijn en zelfs de baby’s in de buggy’s dragen de typische kledij.  Elke groep wordt begeleid door een muziekkorps en de ambiance is verzekerd.  We nestelen ons op verschillende terrasjes en kunnen vanop de eerste rij deze bonte stoeten gadeslaan.  Om 16 uur komen we terug “thuis” en… aan de ingang van de camperparking staat het bordje vol.

Maandag 18 maart -  Ongelooflijk maar waar !!   We kunnen buiten ontbijten onder een stralende zon en we installeren ons om niets te missen van de warme zonnestralen.  Rond 11 uur maken we een fietstocht tot in Oliva en het is schrijnend hoeveel bouwwerven er desolaat bijliggen en de schuldencrisis van Spanje komt hier zeker tot uiting.  De bordjes "si vende" (te koop) en si aguilar (te huur) zijn ontelbaar en de hoge appartementsgebouwen zijn allen gesloten.  In het centrum van de steden is hier niets van te merken, maar er buiten des te meer.  Om 16 uur houden we het voor bekeken en vleien we ons opnieuw in onae zeteltjes want de temperatuur bedraagt meer dan 23°.(23 km gefietst).

Dinsdag 19 maart -  Wij verhuizen 35 km zuidwaarts tot in Calpe en het landschap verandert in grote sinaasappelvelden en wijngaarden.  Na onze installatie bezoeken we te voet de dijk van Calpé op amper 10 minuten van onze camperplaats.  Onderweg spotten we tientallen rose flamingo's die in de Salinas aan het fourageren zijn.  Een zeer zonnige dag nodigt natuurlijk uit om op een terrasje te genieten van een wit wijntje.  We eindigen in een Belgisch restaurantje waar we 's avonds Spaanse mosselen als souper uitkiezen.  Er wordt hier door alle cliënten Vlaams gesproken en de baas "Charles" uit Anderlecht  staat iedereen hier vriendelijk te woord.  De eerste kennismaking met Calpe is zeer positief.  
Overnachtingsplaats : Odissea Camper Area Calpe, Avenida Bulgaria,  N38.64894  W0.06656

Woensdag 20 maart  -  We wandelen  nu via de torenhoge hotels naar de dijk gelegen aan de linkerzijde van de grote rots.  Ook hier prachtig aangelegd met palmbomen, mooie vloertegels, rustbanken en ontelbare terrasjes, die elkaar dood concurreren.  Tijdens onze wandeling horen we veel voorbijgangers Vlaams spreken, dus nog vele landgenoten zoeken de zon op in Calpe.  We besluiten natuurlijk met een wijntje om niets te missen van het uitzicht over de Middellandse Zee en de grillige kustrotsen.  De rest van de namiddag brengen we door in onze zitjes en smoefelen van een portie roze garnalen. Het weer valt best mee : nogal een koude wind, maar beschut noteren we 23°.


Donderdag 21 maart - We zijn al helemaal in het Spaanse ritme, want na het ontbijt brengen we rustig een paar uurtjes door in het zonnetje (opnieuw een lekker weertje, een fris windje maar beschut ruimschoots over de 20 graden).  Tegen de middag wandelen we naar de dijk voor een bezoek aan de jacht- en vissershaven.  De wandelboulevard loopt zelfs tot aan de voet van de rots.  Na onze aperitief (met tapas) keren we effen terug naar onze camper om te siesten en dan gaan we ‘s avonds naar een visrestaurant aan de haven.  We smullen van vissoep, zwaardvis en sardienen.  Een heerlijke afsluiter van deze mooie dag. 

Vrijdag 22 maart - Hoe leuk is het wakker worden terwijl de zonnestralen door de verduistering van onze camper piepen.  Vandaag had men regen voorspeld.  Ach, uit de weinige wolkjes aan de lucht zal heus geen druppel vallen en inderdaad naarmate de ochtend vordert, wordt het weer wat warmer (rond de 25° inde zon).  Na het ontbijt en een vluchtige blik in de krant, gaat Freddy op stap in het natuurpark "Salinas" , een zoutmeer, recht tegenover de camperplaats.  Misschien is het nu mogelijk om de flamingo's dichterbij te kunnen fotograferen en inderdaad het lukt !    Zo tegen elven nemen we de fiets om naar de zeedijk te fietsen en er onze aperitief te nemen.  We nestelen ons in een loungebar met zicht op de Middellandse Zee en proeven een Spaans wijntje (voor de prijs moet je het niet laten : 9 euro de fles - probeer dat eens op de zeedijk bij ons ...)  Na zo een paar uurtjes genieten terug naar de camperplaats om te siesten en een deugddoende douche te nemen.

Zaterdag 23 maart - Vandaag is het markt in de oude stad Calpe en we rijden er met de fiets naar toe (is toch zo'n 2 km).   Alle straatjes gaan bergop en er is een overvloed  aan koopjes van textiel, lederwaren, schoenen, groenten en fruit.  We doen hier een paar inkopen en staan versteld van de prijzen die men vraagt : 2 citroenen (5 cent), 700 gram aardbeien (40 cent), 5 kg sinaasappelen (2,50 euro).  Na het bezoeken van deze typische markt drentelen we nog door de oude gezellige straatjes met de huisjes bezet met keramische tegels en smeedijzeren balkons en op alle binnenpleintjes gezellige terrasjes.  Rond 2 uur fietsen we naar de vissershaven om een vissersmenu te eten (homard met rijst, enz...) voor een democratische prijs van 18 euro (voor-, hoofdgerecht en een desert, fles wijn inbegrepen).  Nadien gaat Freddy nog eens naar de "Salinas" om enkele foto's van de mooie bloemen in het reservaat te nemen.

Zondag 24 maart - Lang en uitgebreid ontbijten en dan lokt de zon ons naar buiten.  We wandelen tussen de hoge mooie hotels naar de dijk en rond 11 uur nuttigen we onze koffie bij een temperatuur van 24 graden.  We zetten onze dijkwandeling verder waar vele locals en toeristen profiteren van deze mooie zondag.  In de vroege namiddag vleien we ons neer op een "Belgisch" terras en een flesje witte wijn vosltaat om hier een hele poos te verblijven.  We wandelen dan terug en stoten op een prachtig restaurantje "het pompierke" waarvan de uitbater de hotelschool van Koksijde volgde.  Bij onze koffie krijgen we zelfs een warm wafeltje met slagroom aangeboden.  Terug aan onze camper genieten van de lekkere zonnestralen.

Maandag 25 maart - Om 10 uur stappen we naar de Noordelijke kant van de baai van Calpe.  We volgen een mooi wandelpad langs de klippen en passeren zeer mooie witte villa's (met natuurlijk zwembad) en gaan op en neer tot we aan een kleine jachthaven eindigen.  Hier zoeken we een terras op een rotsachtige punt met als het ware "les pieds dans l'eau".  Een flesje witte wijn en een beetje animatie op het water en onze zonnige dag kan niet meer stuk.  Bij onze terugkeer neemt de bewolking toe en plots loopt de dijk en het strand leeg want een temperatuur van 18° is koud voor de lokale bevolking.  Wij vinden het nog altijd een aangename temperatuur om buiten een maaltijd te nuttigen.  We hadden opnieuw een heerlijke dag.

Dinsdag 26 maart - Vandaag de laatste dag in Calpe.  De hemel is zwaarbewolkt en het is tamelijk fris.  Tijd dus om de broodnodige boodschappen te doen en ons huisje wat op te ruimen.  't Is nodig, want het is hier nogal stofferig ...  Na dit karweitje nemen we de fietsen en rijden nog eens naar het oude centrum.  Ik kan niet aan de verleiding weerstaan om een nieuwe boodschappentas te kopen.  Uit de wind en toch met zicht op zee drinken we een lekkere koffie.  Morgen verkassen we naar een andere plaats.  Hopelijk vinden we gemakkelijk een plaatsje, want de Spanjaarden zijn reeds in Paasverlof en het is overal nogal druk.
We hebben het ons niet beklaagd hier een weekje te vertoeven.

Woensdag 27 maart - Rond 9 uur verlaten we Calpe en rijden langs de mooie kustweg zo'n 14 km verder naar Altea.  Ons doel is camperplaats San Antonio, vlak aan de Middellandse Zee.  Bij onze aankomst worden we warm onthaald door de eigenaar Paco, die de Franse taal vlot machtig is - een uitzondering op de regel voor een Spanjaard.  Wat een geluk zeg : er is juist geteld één plaatsje vrij en die mogen we hebben.  Oef !!   Van geluk gesproken !!  Na onze installatie wandelen we de  mooie wandeldijk af (zo'n 3km) en gaan ons traditioneel aperitiefje op een zonnig terras nuttigen (deze nacht heeft het wat geregend, maar nu is de zon weer van de partij : 24 °).  We zoeken een typisch restaurantje op en doen ons te goed aan gegrild vlees, geflambeerd met een sterke drank.  Origineel en om de vingers af te likken.  De rest van de namiddag is het zonnen, zonnen en nog eens zonnen !

Overnachtingsplaats :  Camperpark San Antonio - N38.58547 - W0.05986

Donderdag 28 maart - Rustig geslapen en lekker wakker geworden van het klotsen van de zee tegen de dijk, stralende zon en stijgende temperaturen.  Vandaag lopen ook de Spanjaarden in lichte kledij... wil wat zeggen.  We wandelen de promenade af tot in El Albir waar we traditioneel onze aperitief nuttigen.  Later op de middag eten we nog wat gegrilde sardines als tapas... altijd zeer lekker.  Donkere wolken stapelen zich plots op en hoewel het naar onze normen nog altijd een lekker weertje is worden de truien weer bovengehaald.  Wij "noorderlingen" zouden al blij zijn met zulke temperaturen in de zomer.  Eigenaardig toch!  Nog vlug een viswinkel binnengestapt en wat zwaardvis gekocht.  Bij ons niet te krijgen, maar hier oh zo lekker.  Vanavond smullen dus.  Tegen de avond trekt het weer open en schijnt de zon weer ten volle.

Vrijdag 29 maart – Vanmorgen vroeg wakker gemaakt met gedruppel op ons dak.  Het regent een weinig.  Een uurtje later is alles vergeten en we wandelen naar de vissershaven.  Geen enkele bedrijvigheid.  Hier komt alles slechts ’s avonds in werking.  Vandaar stappen we naar de oude stad op een heuvel gelegen. Mooi.  Smalle straatjes, volledig verkeersvrij en met trappen naar boven.  Het is even blazen.  Maar boven een mooi uitzicht op de omgeving.  Tevens leuke pleintjes met gezellige terrasjes.  Vele winkeltjes met allerhande artisanale kunstwerkjes.  Het is de moeite waard om naar boven te klimmen.  Een mooie uitstap en zeker de moeite waard.  Ondertussen brandt de zon weer door de wolken en loopt het hier weer op tot 24 graden. Lekker !!

Zaterdag 30 maart – Paco (uitbater van het camperpark) duidt ons een fietsvriendelijke waeg aan om naar Benidorm te rijden.  Na 8 km tuffen komen we aan de promenade en het strand van Benidorm.  Wat een verschil met de playa’s waar we tot nu toe verbleven !  Zo’n drukte, zowel op het strand als op de dijk.  We laten ons een koffie op een terrasje smaken en kuieren dan op de mooie dijk.  Plots duikt uit die menigte Jean-Pierre en Daniella Cockaert op.  Ook zij zijn hier op vakantie op hotel.  Natuurlijk is het prettig om op een terras wat bij te praten.  En dat het aperitief uitloopt hoeven we zeker niet te melden ?  Nadien houden we Benidorm voor bekeken en keren terug naar ons stekje EL Albir, waar ook de terrasjes overvol zitten.  De temperatuur geeft 27° aan.  De laatste uurtjes van de dag spenderen we wat aan zonnekloppen …

Zondag 31 maart - Vandaag bewolkt, temperaturen nemen natuurlijk een duik : van 27° gisteren naar 18°.  Uitstekend wandelweer dus.  Langs de promenade wandelen we naar El Albir om vandaar op te klimmen naar het natuurpark Serra Gelada.  Een mooi wandelpad leidt ons naar de Faro (Vuurtoren) van Albir.  We worden bekoord door typische mediterrane plantengroei (geen palmbomen want die zijn hier allemaal gekweekt en ingevoerd).  De weg leidt ons langs prachtige vergezichten over de steden Altea en Albir, mooie ravijnen en overblijfsels van vroegere okermijnen.   Eindpunt is de vuurtoren op 104 meter hoogte, pal op een steile klif.  Op deze wandeling zijn we niet alleen : honderden toeristen volgen ook ons pad.   Kortom : een mooie natuurwandeling.  Terug beneden nog een koffie en een glas wijn en terug naar onze camper.  We nemen van de resterende tijd gebruik om nog een goede douche te nemen en wat te rommelen in onze camper.

Maandag 1 april – Vandaag is het een “rust”dag, m.a.w. we fietsen weg en weer naar Albir om de nodige mondvoorraad in te slaan.  Daarna wordt onze home eens goed op orde gezet en gekuist.  Nadien lekker van het zonnetje genieten (is na de regenbui van vannacht opnieuw van de partij).  ’s Namiddags fietsen we naar de noordelijke zijde van de baai met de ontelbare kleine restaurantjes en laten ons een menu de “dias” goed smaken, terwijl we de wandelaars op de promenade gadeslaan.  De namiddag vliegt zo voorbij en nu … rusten aan de camper.

Dinsdag 2 april –  De uitbater gaf ons een goeie tip : vandaag marktdag in Altea.  Dus per fiets 3 km afgelegd om eerst de fruit- en groentenmarkt te bezoeken alsmede de bloemenkraampjes.  Er is een overmacht aan exotische fruitsoorten en de prijzen zijn zeer laag t.o.v. bij ons.  Dan gaan we door naar de buitenring van de stad waar een grote boulevard ingenomen wordt door kramen met vooral lederen artikels en zomerkledij.  Het is al namiddag en hoog tijd om een zeeterrasje te bezoeken voor onze “vino tinto”.  Nog even een bezoek aan een supermarkt om langoustientjes en zwaardvis aan te schaffen.  Weeral een zonnige (21°), winderige dag voorbij gevlogen.

Woensdag 3 april - Onze laatste dag in Altea - El Albir.  Schitterend weer : 25 ° en geen wind.  Mooie gelegenheid om de 6 km lange dijk van West naar Oost af te wandelen met af en toe een hapje en een drankje.  Heerlijk ...    Morgen reizen we af naar onze laatste stek : Peniscola.  Via een e-mail en ons beste Spaans hebben we een plaatsje op de camperparking kunnen reserveren.  't Is nodig, want alles is stampvol !!  Ook daar is er wifi.  Dus morgen zijn we waarschijnlijk weer op post.

Donderdag 4 april - We nemen afscheid van Altea, van Paco, van onze buren en rijden zo'n 280 km noordwaarts naar Peniscola. We doorkruisen honderden kilometers sinaasappelplantages, ook olijfbomen en bij aankomst in Peniscola rijden we de eerste camping Stop en Go Sol d'Or binnen.  Als we goed en wel geïnstalleerd zijn, bemerken we dat onze reservatie op een andere Stop en Go slaat, nl. La Volta.  We staan hier echter ook goed en dus besluiten we hier nog een weekje te vertoeven.  Er breekt een onweer los en de regen valt in bakken naar beneden.   De temperatuur valt nog mee : 20°.  De ene bui na de andere verplicht ons voor de rest van de dag hier te blijven.   We verorberen een koude schotel en sluiten de dag in alle rust af.
Overnachtingsplaats : Stop Over Sol d'Or , Avda. Estación, 137 , N 40.38051   E 0.38596

Vrijdag 5 april - Je houdt het niet voor mogelijk!  We staan op en de temperatuur staat op 11 graden.  Naarmate de morgen vordert wordt het kouder !  We halen niet eens 8 graden.  Enkele dagen geleden was het nog 25 °.  We laten het niet aan ons hart komen en fietsen naar de oude stad : gelegen op een rots en volledig omwald,  een mooi gerestaureerde burcht (64 m hoog) beheerst het geheel.  De smalle pittoreske straatjes stralen, zelfs bij dit weer, een gezellige atmosfeer uit. Bij een bodega smaken we een lekker wijntje, vergezeld van heerlijke iberico-ham.  Het originele Spanje !  Later proeven we met zicht op zee, tussen de kantelen van de omwalling , van een originele Zarzuela.  Om vingers af te likken !!  En nu pas begint het te regenen...  Koud, regen, net als bij ons.  We rijden omstreeks 5 uur naar de camping en komen er kletsnat toe.  Verwarming op... en gezellig tv kijken voor de rest van de dag.  Morgen beter ?

Zaterdag 6 april - Vandaag is het inderdaad beter... de zon schijnt maar een hevige wind (bijna storm) is deze nacht opgestoken en blijft maar aanhouden.  Beschut tegen de wind is het best lekker, maar eens in de wind loopt de temperatuur niet hoger op dan 17 graden.  We verorberen een vers gebakken barra (stokbrood) ons op de camping geleverd en omstreeks 10 uur zakken we met onze fietsen af naar het centrum voor het maken van een mooie wandeling in de "marjal de peniscola".  Dit zijn vochtige gronden, eerder moerassen, doorsneden door vele kanaaltjes.  Het ligt vlak achter de kustlijn en via houten steigers en uitzichtpunten kun je een mooie wandeling door het gebied maken.  Aan het eind van de wandeling komen we uit aan de dijk waar we de promenade volgen tot aan de haven.  Het spreekt voor zich dat we onderweg bezwijken voor een paar gezellige terrasjes.  In de loop van de namiddag keren we terug om weg te zakken in onze zeteltjes, genietend van de zon (weliswaar beschut tegen de nog steeds harde, frisse wind).

Zondag 7 april - Het zonnetje straalt en we fietsen via landbouwgebieden achter de kustlijn naar de dijk.  De sinaasappelbomen staan volop in bloei en geven een heerlijke geur af.  Artisjokken vormen hier eveneens de belangrijkste groente.   Hoe dichter bij de zee, hoe meer campings en camperplaatsen we tegenkomen : allemaal druk bezet, misschien zelfs overvol.  Eenmaal op de dijk volgen we via een mooi fietspad onder de palmbomen en komen zo in Benicarlo.  We stallen hier onze fiets en wandelen langsheen de jachthaven.  Na een paar stoppertjes voor een aperitiefje rijden we terug naar onze camping waar we in het restaurant daar omstreeks 14 uur ons te goed doen aan een uitstekend Spaans middagmaal voor een klein prijsje !  Nadien even  Parijs-Roubaix volgen op TV en nog wat genieten van het zonnetje.

Maandag 8 april - Vandaag bewolkt, maar zacht.  Marktdag in Peniscola.  Zo denken we toch.  Toen we er aankwamen : niets te zien ...  winkels gesloten.  Navraag bij enkele Spanjaarden : vandaag een lokale feestdag... dus vele zaken gesloten.  Niet getreurd : we doen een wandeling langs de zeedijk en brengen nog een bezoekje aan de oude stad.  Boven op de wallen nestelen we ons op een terrasje met een fantastisch zicht op de kust en het gebergte in het hinterland.  De zon komt er door en door het stijgen van de temperatuur nippen we nog maar aan een tweede wijntje.  Zo wordt het vlug namiddag en we fietsen terug naar de camping waar de kokkin een lekkere zwaardvis voor ons heeft klaargemaakt.  Weer een dag die niet meer stuk kan!

Dinsdag 9 april - Opnieuw de fiets op en 4 km fietsen richting Benicarlo via een mooi fietspad tussen de groentevelden (artisjokken, sla, ...) om uit te komen aan de dijk.  We stoppen voor een "Americano" en rijden via de promenade naar de oude stad.  We kruisen heel veel "sportieve" Spanjaarden die met een flinke wandeltred de promenade op en af gaan.  We nestelen ons op een terrasje aan de rotsachtige buitenwal van de oude stad om een aperitief te nuttigen en net als gisteren hebben we een prachtig zicht over de baai van Peniscola.  Bij het terugkeren passeren we een "Mercandero" om de broodnodige inkopen te doen en dan wat genieten van het zalig zonnetje (22°).

Woensdag 10 april - Ons Jana verjaart ... eerst een sms-je versturen met onze beste wensen.  De zon schijnt en reeds van 's morgens vroeg kunnen we de stoeltjes uitpakken om van de eerste zonnestralen te genieten.  'k Heb wat pijn aan de knie en laat Freddy een fietstochtje langs de kust maken, terwijl ik van de zonnestralen geniet ... Laat hem maar doen ... ik ben tenminste gerust nu.   Rond 11 uur aperitieven met een flesje Cava op het terras van de camping... en rond 14 uur hebben we een afspraak voor een rasechte paëlla door mama van de camping speciaal voor ons gemaakt (het was immers rustdag voor het restaurant).  En of het lekker was...  Nadien was het tijd om aan inpakken te denken... nog vlug een douche, fietsen opladen, en verder genieten van de zon.  Morgen naar huis : met zo'n temperatuur spijtig, je zou hier best nog een weekje kunnen blijven.  Hopelijk wordt het bij ons nu ook wat beter.

Donderdag  11 april –  Terug naar huis ! Met tegenzin verlaten we het zonnige Peniscola, uitgewuifd door "papa".  We hebben 450 km voor de boeg.  De route Peniscola,  Lleida, Huesca is veel mooier dan de gevolgde route op de heenreis.  We volgen een grote afstand de vallei van de Ebro.  Een indrukwekkende stroom en tevens een levensader voor de vele kwekerijen in de omgeving : palmboomkwekerijen, appelsienen, olijven, groenten en allerlei fruit.  Vanaf Jaca komen we in het Pyreneeën gebied.  De witte toppen lonken reeds en een eerste col te nemen is Monrepos.  We dringen dieper door en komen aan de Somporttunnel.  Via deze tunnel komen we terug in Frankrijk.  Een prachtige afdaling (het is uitzonderlijk mooi, het zonnetje schijnt en alle panorama's zijn te bewonderen).  Aan de voet van de Pyreneeën parkeren we ons op de camperplaats van Oloron St. Marie.  We strekken onze benen en wandelen door het stadje.  Bij onze terugkeer begint het water te gieten.  Weer geluk gehad ! Hebben toch mooi van onze rit door de bergen kunnen genieten.  
 Route : Peniscola,  Lleida, Huesca, Jaca, Tunnel de Somport, N134 – E7, Oloron Sainte Marie (450 km). 

Overnachtingsplaats :  Oloron Ste Marie    Parking Tivoli, Rue Adoue, N43.18403  W00.060878

Een aan te raden tussenstop : Le Bassin d'Arcachon.

Vrijdag 12 april -  We vertrekken met zonnig weer vanuit Oloron en volgen onze weg huiswaarts.  Halverwege beslissen we echter nog een ommetje te maken naar de Le Bassin d' Arcachon.  Een tiental jaar geleden hebben we hier reeds een vakantie doorgebracht en we wilden, nu we zo dichtbij zijn, de gelegenheid niet voorbij laten gaan om er nog eens een bezoekje te brengen.  Het gevolg is natuurlijk dat we een dagje later terug thuis zullen zijn, maar kom... dat is het voordeel van een camper : je kan zwerven, je hebt steeds een bed bij.  De camperplaats in Arcachon staat ons hoegenaamd niet aan en we gaan op zoek naar een camping municipal.  En we vinden een pareltje in Gujon-Mestras.  We installeren ons aan de rand van de baai, met een prachtig uitzicht.  Een droomplaats voor slechts 14 euro met elektra er bij.  We reserveren 2 nachten.  De fietsen worden afgeladen en we volgen het fietspad naar Arcachon.  Onder weg begint de maag te knorren en we degusteren in een cabanneke twaalf oesters met een flesje wijn.  Heerlijk oesters, vers uit zee.  Het is heerlijk fietsen langs de baai.  Morgen verkennen we de andere zijde.
Route : Oloron St. Marie, Orthez D947, Dax D947, Gujan-Mestras (Baai van Arcachon).

Overnachtingsplaats  : Camping Municipale de Verdalle, 2 Allée de l'infante, Gujan-Mestras, N44°38'37", W1°6'39".  Deze camping is een absolute aanrader !!!!!

Zaterdag 13 april - Weeral volop zon !  We nemen de fietsen en volgen de "pistes cyclables" naar de verschillende pittoreske oesterhaventjes langs de kust van de "Bassin".  Af en toe is het soms wat zoeken naar de juiste "piste" maar toch komen we steeds op de juiste plaats uit.  In de Port de Larros degusteren we bij een "producteur" nog eens een vers oestertje met een flesje wijn.  Gezellig.   Na een 42 km fietsen komen we terug op onze camping waar we nog voluit van de zon genieten.  Freddy neemt een stoeltje en zet zich aan de oever van de Bassin met een onvergetelijk zicht...  Men voorspelt voor morgen zomerse temperaturen, dus we beslissen om nog een dagje te blijven en slechts maandag naar regenland te vertrekken.

Zondag 14 april - We staan op met een stralende zon.   Temperatuur : 15 graden.  Maar die stijgt zienderogen tot 30 °.  Heerlijk !  We trekken onze wandelschoenen aan en volgen de "sentier littoral".  Dit is een wandelpad rondom de Bassin  (64 km). Een prachtige wandeling door slikken en schorren, moerassen, bossen, via de diverse oesterhaventjes.  Echt een aanrader !  We stappen zo'n 6 km tot in La Teste du Buch waar we op een terrasje ons traditioneel flesje wijn kraken (is goedkoper dan koffie in Frankrijk).  Via dezelfde weg keren we terug om bij Chez Marie nog voor de laatste keer een fruit de mer te eten.  We komen rond 16 uur terug in de camping.  Freddy neemt zijn stoeltje en placeert zich weer op zijn lievelingsplaats aan de rand van de Bassin, terwijl ik uitrust aan de camper.  Een eerste zomeravond.  Om 21 uur is het nog 20 graden.  Om van te dromen bij ons aan het zeetje.  Morgen vertrekken we naar La Flèche (dichtbij Le Mans).

Maandag 15 april - Gujon-Mestras  -  La Flèche (432 km- tolvrij).  Vertrekken rond 9 uur en kunnen vlot rond Bordeaux rijden.  We doorkruisen gerenommeerde wijnstreken : Bordeaux, Saumur, Anjou om uiteindelijk op de camping in La Flèche toe te komen.  La Flèche ligt aan Le Loir (niet Loire) die zeer sterk gezwollen is.  De camping is dan ook recentelijk overstroomd en we moeten een plaatsje met harde ondergrond zoeken om niet vast te rijden.  We rekken onze beentjes door een bezoekje aan het charmante stadje te brengen.
Overnachtingsplaats : La Route d'Or, Allée du camping, La Flèche  N47°41'43"  W 0°04'45"

Dinsdag 16 april - La Flèche - Oostende (551 km - tolvrij gereden (enkel vanaf Abbeville tol).
Vlot gereden, weinig verkeer.  Rond 17.30 thuis aangekomen.

 Foto's