Languedoc/Roussillon

Onze reisroute :
http://www.tripline.net/trip/Reis_naar_de_Languedoc-16757722151410048185E2FFFC0F4CF1?n=76

Je klikt op het pijltje en je ziet waar we halt houden (vergezeld van een leuk muziekje ... dus geluid op).

Donderdag 18 augustus
Vroeg uit de veren zodat we om halfacht kunnen afreizen. We hebben 609 km voor de boeg. Tot in Senlis nemen we de péage en dan volgen we de N104 “La Francilienne” om langsheen Parijs, Melun – Fontainebleu te bereiken. Het gaat zeer vlot zonder noemenswaardige files. We zakken verder af via Montargis, Cosne en Nevers en volgen langs de Loire de wijngaarden van Sancerre en Pouilly. Effe een pauze met een kleine lunch en we komen om 16 uur aan in Moulins aan de Allier. De camperplaatsen zijn volledig automatisch bereikbaar en de betaling gebeurt met bankkaart en … er is een openluchtrestaurant aan de ingang waar we ’s avonds lekker eten. We bezoeken ook de stad met zeer imposante gebouwen en een belfort, werkelijk de moeite om te bezichtigen.
Coördinaten overnachtingplaats : Moulins, N46.55858, E 03.32482, Chemin de Halage, Route de Clermont-Ferrand, N2009

Vrijdag 19 augustus
Vandaag moeten we slechts 218 km afleggen maar we doorkruisen wel het Centraal Massief (klimmen en dalen) en bereiken zelfs 1130 m hoogte. De Puy de Dôme beheerst Cermont Ferrand en ook indrukwekkend is de viaduct van Garabit, een ontwerp van Eifel. Zeer mooie streek onder een stralende hemel dus … zeer aangename rit. Om 12.30 uur bereiken we ons municipalleken in Le Malzieu-ville. Deze namiddag bezoeken we de markt van de regionale producten in het centrum van het mooie Middeleeuwse dorpje. De meeste huizen en de buitenvestingen met poorten zijn schitterend gerestaureerd. Op de markt kopen we enkele lokale producten : brood met spekjes, varkensmuil in vinaigrettesaus en een “fromage de tête” – een soort preskop – en tenslotte nog druifjes. Terug in de camping genoten we van dit lokale soupertje.
In de rand : Vanmorgen voor ons vertrek vernemen we via de TV de ramp die Pukkelpop getroffen heeft. Onmiddellijk contact genomen met Myriam want we wisten dat Kim naar dit festival ging. Gelukkig is ze niet gekwetst maar wel in shock en onderkoeld. We zijn dankbaar dat onze kleindochter gespaard is van groter onheil.
Coördinaten overnachtingplaats : Le Malzieu-ville, 44° 51' 16.8'' N 3° 19' 36.3'' E, Camping municipal du Pré du Pont *

Zaterdag 20 augustus
We blijven nog een dag in Malzieu-Ville en trotseren de warmte om een wandeling te maken met als einddoel de “Porte des Fées”. Het is hier niet van de poes, niet alleen van stijgingspercentage maar ook de smalle paadjes bezaaid met losse rotsstenen. Bovenop de plateau missen we de schaduw maar ja … we hebben goed weer gevraagd en dus nu ook gekregen : het is 32°. Na 5 km komen we bij de kapel van St Pierre le Vieux die op de top werd gebouwd en vanaf daar klimmen we verder over rotspartijen (op handen en voeten) en ja… onze inspanning wordt beloond. We bevinden ons aan de “Porte des Fées” met wijds uitzicht over de gorges en de porte zelf is een rots die afgevallen is en tussen twee andere rotsen is blijven hangen. Na natuurlijk een fotosessie is het dalen geblazen en blazen we uit op onze camping. Deze keer dient onze luifel tegen de zon en niet tegen de regen en voilà nu nog nagenieten zoals “God in Frankrijk”.

Zondag 21 augustus
Met een staalblauwe hemel en opnieuw meer dan 30° verplaatsen we ons naar Le Grandrieu. Een dorp in Le Margeride (een bergketen) welke op 1100 meter hoogte ligt. Dit is één van de dunst bevolkte streken van Frankrijk. We volgen de toeristische route “Le Margeride” . Mooie landschappen. s’Winters wordt hier aan langlaufen gedaan. Het hoogste punt ligt immers op 1300 meter. Bij het binnenrijden worden we verrast door het plaatselijke feest en er is door de nauwe straatjes en de drukte van markt- en foorkramers bijna geen doorkomen aan. Een vriendelijke agent wijst ons de weg naar de camping. Op een paar plaatsen na is die volledig bezet. We installeren ons en bezoeken ook het feest. ’s Namiddags is er een bloemencorso met een tiental versierde wagens en daarna treden enkele muziekgroepjes op. Ambiance op zijn Frans dus. ’s Avonds is er nog een vuurwerk en we zitten op de eerste rij : het wordt afgeschoten aan een meer dat juist voor ons aan de camping ligt.
Vermeldenswaard is ook de legende van “La bête de Gévaudan” die hier de streek beheerst. Praktisch overal zie je standbeelden van wolvenkoppen en kinderen die het beest willen afschrikken.
Coördinaten overnachtingplaats : Grandrieu, 44° 46' 50.6'' N 3° 38' 0.6'' E, Camping municipal " Le Valadio "

Maandag 22 augustus
We reizen verder zuidwaarts naar Mende en volgen grotendeels de toeristische route “Val d’Allier” door een troosteloos ogende steppegebied. Na 48 km bereiken we onze camping “Le Tivoli”, 3 km verwijderd van het centrum. De wandeling naar de stad is dan ook zwaar te noemen wegens de grote warmte. Gelukkig is er een windje dat wat voor afkoeling zorgt. In de stad zelf volgen we de 22 aangeduide historische gebouwen die ons de geschiedenis doen herleven vanaf de Middeleeuwen tot de godsdienstoorlogen en ook tot de 2° wereldoorlog. Van hieruit werd ook het verzet georganiseerd zoals ze het in Frankrijk omschrijven als de “ maquis”. Zeer interessant bezoekje met oude gebouwen, talrijke fonteinen, nauwe straatjes en her en der terrasjes waar het heerlijk afkoelen is. We keren terug en verfrissen ons met een weldoende duik in het zwembad van onze camping.
Coördinaten overnachtingplaats : Mende , CAMPING LE TIVOLI, Quartier du Tivoli, 44° 30' 50.1'' N 3° 28' 23.3'' E

Dinsdag 23 augustus
Wegens de grote hitte lassen we vandaag een lekker-niks-doen dag in. Onder de luifel (in de schaduw) is het 34°, dus beperken we ons tot een bezoek aan het nabij gelegen tuincentrum en een wandelingetje langs de oevers van de Lot. Verder dus luilekker in de zeteltjes kijken naar de forellen in de Lot en ... een zwemmertje in het gezellig zwembad.

Woensdag 24 augustus
We verhuizen 38 km verder tot in Florac, de poort van de Cévennen. De weg leidt ons naar meer dan 1100 meter, col de Montmiral,dan dalen we aan 10% de berg weer af. De vergezichten zijn adembenemend : bergtoppen, ravijnen, verspreide hoeven van schaapherders. Het vergt wel wat behendigheid van de chauffeur om die kronkelende pas af te dalen. We verblijven op de camping Le Pont du Tarn en na onze installatie verbijten we de warmte om Florac te bezoeken ( in totaal wandelen we zowat 7 km met een bezoek aan de bronnen). Vanavond gaan we eens lekker eten op één van de terrassen onder de platanen. Ondertussen heeft het zojuist een "vlage" gedaan. Maar in geen tijd is alles weer droog ... Het weerbericht is hoopgevend : morgen bewolkt en vanaf vrijdag weer zonnig voor een vijftal dagen.

Coördinaten overnachtingsplaats : Florac, CAMPING DU PONT DU TARN Latitude : 44.3362503 Longitude : 3.5901260

Donderdag 25 augustus
Een kleine troost voor de thuisblijvers. Ook wij werden gisteravond en vannacht vergast op een warmteonweer met heel wat regen. Van nachtelijke afkoeling is echter geen sprake : dus zweten geblazen. Vandaag was het eerst bewolkt, maar deze namiddag brak de zon er weer door en hup we zijn weer weg naar meer dan 30 graden. We blijven nog een dag in Florac en fietsen naar het centrum om de wekelijkse regionale markt te bezoeken. Er is heel wat volk om de kazen, saucissen, zuiderse fruitsoorten, kippen, eenden en schapenvlees op te kopen. Ook wij slaan onze voorraad in , want alles oogt zo fris en vers dat we er niet kunnen aan weerstaan. De namiddag brengen we door aan de boordend van de Tarn. Het is er zeer gezellig want speciaal voor de camping werd het water met rotsblokken afgedamd zodat de campeurs veilig kunnen zwemmen en de kinderen er hun hartje kunnen ophalen. Gisteren hebben we Aligot gegeten. Dat is een puree van aardappelen vermengd met boter, room en Cantalkaas. Dit wordt opgediend met saucissen en is zeer smakelijk, maar wel wat zwaar... eigenlijk een winterkost. Vanavond proberen we een andere specialiteit uit.

Vrijdag 26 augustus
Vertrek uit Florac : zeer sterk bewolkt en juist nu we de Corniche van de cévennes nemen. Onmiddellijk bij het verlaten van het dorp beginnen we aan een fameuze klim tot we op de plateau zijn. Halverwege begint het pijpenstelen te regenen en we bevinden ons op sommige plaatsen tot boven de regenwolken zodat we veel missen van de vergezichten. We moeten onze snelheid goed aanpassen want het regenwater uit de bossen overstroomt de baan. Na nog 2 cols (St.Pierre en Epic) dalen we af tot in St Jean du Gard waar we een stadswandeling maken. De regen houdt op en nu volgen we de Gardon tot in Anduze waar we stoppen op de camping Les Fauvettes. Programma van deze namiddag : wandeling naar het centrum van Anduze, weg een weer 4 km normaal, maar we breien er nog een tweetal km aan vast. Dan nog een frisse duik in het zwembad. Intussen begint het hier zeer fel te waaien en grote takken vallen van de bomen. De stoelen van de terrassen vliegen weg en we haasten ons om op de camping ook onze luifel in te draaien en alles binnen te zetten. Juist op tijd want een zondvloed overspoelt hier letterlijk alles maar gelukkig blijft de temperatuur zeer goed. Om 19 uur is alles voorbij. ’s Avonds smullen we van een koud en warm buffet met wijn en dessert inbegrepen 15 euro. Dat is mooi meegenomen.
Coördinaten overnachtingplaats : Anduze, LES FAUVETTES – CAMPING , 1030 Route de St Jean du Gard, 44° 3' 34.7'' N 3° 58' 29.3'' E

Zaterdag 27 augustus
We trekken onze wandelschoenen aan en gaan naar de “Bambouseraie”. Dit domein ligt op ongeveer 4 km van de camping maar we doen er slechts een 45 minuten over (want : het is plat). Gedurende 3 uur wandelen we door de bamboes , door Japanse en Chinese parken, door een dorp uit Laos (alle huizen uit bamboe natuurlijk. Het loont de moeite want er zijn zoveel exotische planten en bloemen dat het een waar genot is om deze natuurwandeling te maken. Het zonnetje is weer volop van de partij dus nog een duik in het zwembad en dan … complete rust.

Zondag 28 augustus
We nemen afscheid van Anduze en bollen naar Brissac, via St. Hyppolite du Fort. We rijden door de Garrigues (schaarse maar geurige vegetatie , dwergeikjes, lavendel en tijm - voornamelijk door schapen bevolkt) en belanden bij l’ Hérault die door steile kalkstenen hellingen doorstroomt. Brissac ligt aan het begin van de Gorges van l’Hérault en we nemen onze intrek in camping Domaine d’Anglas . Na onze installatie nemen we onze stoeltjes, een flesje rode wijn en we strijken neer aan de oevers van de stroom en genieten ten volle van de honderden peddelende kanovaarders die de diverse stroomversnellingen pogen te nemen. Dat sommigen kopje onder gaan bederft zeker voor ons de pret niet. ’s Avonds profiteren we nog van een zomerse avond, alhoewel het nu flink afkoelt. Komt waarschijnlijk door de kalksteen ondergrond. Moeten we nog melden dat het vandaag weer zomerse temperaturen waren.
Coördinaten overnachtingplaats : Brissac, Domaine d' Anglas, 43°52'33.65" N/3°42'57.57" E

Maandag 29 augustus
Het wordt afgezaagd : opstaan - vensters open en ... blauwe lucht ! Bij het ontbijt is het nog wel even fris maar als we om 10 uur voor een wandeling vertrekken, klopt de zon ongenadig op onze body's. We begeven ons naar Brissac op ongeveer 3 km afstand (stijgen en dalen) en dan doen we nog eens de klim naar het kasteel van Haut-Brissac. Mooi maar o zo heet en de chateau is dan nog eens in privé-bezit (Engelsen) dus niet te bezoeken. Op onze terugweg verzamelt Freddy een hele hoop kruiden die zo maar langs de bermen groeien (tijm in overvloed). 's Namiddags zoeken we opnieuw verkoeling aan de boorden van Hérault waar nog steeds kajakkers de show stelen.

Dinsdag 30 augustus
Na een lekker ontbijt in de frisse koelte van de morgen (temperatuur is slechts 19°) maken we onze rugzak gereed om een fietstocht langs de Hérault te maken. De weg loopt in de vallei en is tamelijk vlak : dus te doen. We rijden eerst naar Laroque. We passeren eerst een smalle Gorge waar de Hérault zich met moeite door wringt. Langs de baan bemerken we de vele bordjes met verwittiging dat de route "inondable" is. Het kan er hier dus ruw aan toegaan. Laroque is een Middeleeuws dorp, volledig gerestaureerd, en voor het merendeel opgekocht door Engelsen. Een opmerkelijk gegeven : de Engelse taal hoor je hier verrassend veel. Wij fietsen verder naar Ganges, waar we in de overdekte markthallen een gebraden kipje kopen voor deze avond. We floreren nog wat rond in de typische straatjes en voor de middaghitte toeslaat besluiten we terug te rijden. 's Namiddags zoeken we opnieuw de luwte op aan de boorden van de Hérault. Freddy doet nog een duik in het ijskoude water maar ik hou het voor bekeken, brrr veel te koud.

Woensdag 31 augustus
We worden uitbundig uitgewuifd door onze “Hollandse-Portugese-Franse” vriendin en vervolgen onze route langs de Hérault. Buiten Brissac zien we de kapel van St.Etienne d’Issenac en een brug uit de 12° eeuw waaronder een smalle Hérault te zien is; We vernamen op de camping dat de afvaart met kajaks vanaf vandaag verboden is op sommige trajecten wegens te weinig water. We stijgen tot boven op de Causse de la Selle en zien ver beneden ons in een nauwe kloof nog steeds de Hérault. Bovenop die causses is het een dor landschap vol rotspuin en er staan vele borden die verwittigen dat bij hevig regenweer deze baan overstroomd wordt door rotsen en puin. Maar de uitzichten zijn adembenemend mooi. We dalen langzaam naar de echte gorges van de Hérault. : een kloof met steile wanden en we willen stoppen in st. Guilhem le désert maar … geen parking voor mobilhomes. Noodgedwongen zetten we dan onze weg voort en zien aan de ‘Pont du Diable’ een grote parking (ongeveer 3 km) waar honderden auto’s en een aparte parking voor campercars voorzien is (met service). Vanaf deze parking rijden er om de 15 minuten bussen gratis weg en weer naar St. Guilhem. Dus kunnen we rustig dit befaamde stadje bezoeken met de heel mooie abdijkerk (ronde vorm) en de ingang ligt aan een pleintje met een prachtige reuze plataan. We maken een wandeling langs de kronkelende straatjes waar heel veel kunstenaars kleine winkeltjes openhouden. Onze terugkeer naar de Pont du Diable heeft nog een spectaculaire clou : enkele pubers wagen zich vanaf de brug en de rotsen aan sprongen in de rivier die zeker 40 meter beneden ons ligt. Een heel gevaarlijke stunt gezien de exceptionele lage waterstand. Nu rijden we nog een paar km verder om onze camping municipale van Gignac op te zoeken. Met de fiets nog een bezoekje aan het dorp (6 km) en de dag zit er weeral op.
Coördinaten overnachtingplaats : Gignac, le camping municipal la Meuse, 43° 39' 41.8'' N 3° 33' 32.4'' E

Donderdag 1 september
Het begon reeds gisteravond... Donkere wolken troepten samen en plots hadden we ervan. Een onweer dat kan tellen tot diep in de nacht. Water viel met bakken uit de lucht vergezeld van klank- en lichtspel. Gelukkig staan we met onze mobilhome op een verharde ondergrond. Een drietal had deze morgen minder geluk. Vast gereden in de modder en met heel moeite eruit geraakt. Deze morgen zwoel weer en bewolkt. Na wat getreuzel stappen we op onze fiets en rijden door de wijngaarden naar Aniane. De vriendelijke dame van de camping had ons een mooi wegje aangeraden. En pittoresk was het wel. Belangrijkste is natuurlijk dat we vanaf heden in een vlakte rijden. We zijn hier immers op 50 km van de Middellandse Zee.
Na een bezoekje aan Aniane keren we terug naar Gignac waar we onder de platanen nog een pastis drinken voor we terug naar de camping rijden.

Vrijdag 2 september
We verlaten Gignac en zullen nu l’Hérault volgen tot aan haar monding in de Middellandse Zee : nl. Agde. De zon is weer van de partij en al vlug lopen de temperaturen hoog op. Onze camping ligt aan de kade van de Hérault en is in tegenstelling met vorige campings nog steeds goed bevolkt. Vooral Duitsers zijn hier in grote getale. Na onze installatie nemen we de fietsen en rijden naar Le Grau du Agde. Het aanbod aan eettentjes, brasseries, winkels is overweldigend. Je ziet dat het toerisme hier volop draait. Een mooi zandstrand aan de boorden van de Middellandse Zee is natuurlijk ook druk bevolkt, zeker met deze temperaturen. We eten zes oesters en een handvol pointus (te vergelijken met bulots maar ietske beter) vergezeld van een fris glas witte wijn en fietsen dan naar de stad Agde, verder landinwaarts. Hier eindigt ook de befaamde “canal du midi”. We zullen die zondag een eindje volgen. We slenteren wat rond in de smalle straatjes en proberen de belangrijkste monumenten in ons vizier te krijgen. Nadien keren we terug naar onze camping om een verfrissende duik in het zwembad te nemen. Vanavond zullen we ons een keer aan een visgerecht te goed doen.
Coördinaten overnachtingplaats : Le Cap D’Agde, LA PEPINIERE , Route du Grau , 43° 17' 38.9'' N 3° 27' 9.8'' E

Zaterdag 3 september
Vanmorgen bij het opstaan : zwaar bewolkt maar zwoel. Na het ontbijt nemen we de fietsen (toch maar regenmantels meenemen voor alle zekerheid) en rijden naar Cap d’Agde zo’n 7 km verder. We zijn immers gelogeerd in Le Grau d’Agde, een voorstad. Cap d’Agde doet zijn naam als mondaine badstad alle eer aan. Kan zeker concurreren met St. Tropez. Er zijn verschillende jachthavens met in totaal plaats voor 3000 boten. Meteen de grootste jachthaven van Europa. En er liggen exemplaren die zeker niet van werkmensen zijn. Of die eerlijk verdiend zijn is natuurlijk een andere zaak. We hebben er toch zo onze twijfels bij. We slenteren langs de verschillende kades met diverse gezellige terrasjes en restaurantjes. Avenues met prachtige palmbomen kunnen ons eveneens bekoren. Ondertussen is de zon er opnieuw volledig doorgebroken en wordt het weer ontzettend heet. We fietsen tot aan het befaamde (of berucht ?) naturismedomein en keren dan via een fietspad langs het strand terug naar onze camping (het zweet druipt immers langs alle kanten van ons af). Nog een zwemmertje in het zwembad dat praktisch voor ons alleen is en dan wat rusten onder onze luifel met een goed glas wijn (we hebben hier ten andere al verschillende vaatjes van 3 liter soldaat gemaakt).

Zondag 4 september
Gisteravond nog genoten van lekkere gegrilde sardienetjes met een patat in de pele. Het smaakte heerlijk. Vannacht was het ware zondvloed. Zowat de ganse nacht heeft het bakken water geregend. Het resultaat was dan ook navenant. De volledige camping stond praktisch blank. Tenten en voortenten waren ondergelopen en het was bij velen alle hens aan dek om water te hozen. Nog een geluk dat de temperatuur goed is … maar aangenaam is anders. Vermits ze nog zware regens voorspelden viel onze trip naar Canal du Midi met de fietsen in het water. Dan maar een wandeling gedaan langs de oevers van de l’Hérault om over de brug langs de andere zijde terug te wandelen, zo’n 10 km. Een overzetbootje bracht ons terug naar de overkant. Tot nu toe blijft het droog, maar in de verte komt wat af…
Dit is onze laatste dag hier en morgen vertrekken we terug naar huis.

Maandag 5 september
We keren terug via de A75 en zullen voor de eerste keer de viaduct van Millau nemen. Werkelijk een meesterwerk ! We overnachten opnieuw in Moulins na 455 km.
Coördinaten overnachtingplaats : Moulins, N46.55858, E 03.32482, Chemin de Halage, Route de Clermont-Ferrand, N2009

Dinsdag 6 september
Van Moulins naar huis : 625 km

Foto's

De baai van de Somme en omgeving

Vrijdag 22 juli
Na 3 weken "thuis" hadden we de nood om er weer eens uit te knijpen en ja "en route" naar La Douce France. We doen onze eerste stop in Berck waar een heel grote standplaats voorzien is onmiddellijk aan het strand. We wandelen eerst langs de mooie promenade heel de dijk af tot in de stad zelf en pikken natuurlijk een terrasje mee voor een picon au vin blanc. De wind heeft inmiddels alle regenwolken verdreven en het zonnetje schijnt onverdroten op ons bolletje. We genieten in het centrum van een heerlijke cassoulet de moules gegratineerd met de maroilles kaas (specialiteit van de streek. mmmm , waarlijk heerlijk maar ... zwaar. Om te verteren maken we een lange wandeling naar het zuiden langs het strand en de volledige baai tot waar de stroom Authie hier in zee belandt. Onderweg zien we de zeehonden liggen op een zandbank (een heel grote kolonie, wel 27). Lekker uitgewaaid verpozen we nog op onze parking in het heerlijk avondzonnetje.
Overnachting : N 50.39701, E 01.56431 (volgen “Base Nautique”, Chemin aux Raisins)

Zaterdag 23 juli
We maken een "grote" verplaatsing van 17 km naar Quend. In vogelvlucht staan we hier op 6 km van de zee en ditmaal op een boerderij. Een echte rurale plaats met de Charolais koeien als naaste buren. Zeer mooi aangelegd met verharde plaatsen tussen het groen. Ook elektriciteit is aanwezig. We nemen onze bikes en fietsen naar de kust zoals Fort Mahon Plage en dan naar Quend les Pins om dan een heel mooie fietsroute te volgen tot aan het ornithologisch park Marquenterre. De fietspaden gaan midden door de weidse natuur. Schitterend ! Na een toer van 37 km zijn we terug aanbeland bij de "Ferme de la grande Retz" en de boer brengt ons een welkomstbezoekje met wel 3 kg pruimen. Zo'n ontvangst hadden we nog nooit.
Coördinaten overnachtingsplaats : N50°19'45"- E1°37'1" (volgen Ferme de la Grande Retz, via Rue de la haute Boulongne)
Website : http://www.camping-car-baie-de-somme.com

Zondag 24 juli
Vandaag fietsen we naar "Les Jardins de Valloires". Het weer valt zeer goed mee, al staat er wel een forse wind. Vanaf onze hoeve passeren we Quend, Villers-sur-Authie, dan steken we de A16 over en komen in Vron waar we een koffiepauze inlassen. Ondertussen is het landschap licht heuvelend. Nadien rijden we door tot in Argoules. De abdij van Valloires bereiken we na 23 km en hier nemen we onze tijd om de mooie "Jardins" te bezoeken. De tuin bestaat uit grasvelden, buxussen, witte en gele bloemperken en vooral mooie rozenperken. Alle tuinen hebben een bepaald thema. We spenderen hier meer dan 2 uur en het loont wel de moeite. De terugkeer verloopt zeer moeizaam, niet enkel vanwege een paar straffe heuvels, maar bovenal kampen we de hele terugweg met een wind op kop. De totale rit bedraagt 47 km en bij onze aankomst worden we hartelijk begroet door onze gastheer die ons van ver verwelkomt.

Maandag 25 juli
Onze volgende halte is vanzelfsprekend St.Valéry-sur-Somme, de geliefkoosde plek van Freddy. De parking voor de campers is vergroot en er is plaats zat. Vandaag wandelen we eerst door het centrum om dan via het sluizencomplex het vuurtoreneilandje te bereiken. Van hieruit kunnen we de schapen pré-salés zien grazen in de leeggelopen baai van de Somme (het is eb). Het zicht op Crotoy aan de overzijde is steeds mooi om zien. We keren terug en langs de grote promenade bereiken we Cap Hornu en daar klimmen we omhoog naar de visserskapel en de bron. We besluiten onze dag met een rustige avond in onze relaxstoeltjes.
Overnachting : N 50.18211, E 01.62896 (Rue de la Croix l’abbé)

Dinsdag 26 juli
We fietsen vandaag richting Crotoy maar aan het begin van de baai nemen we de "reigersroute" naar het binnenland tot in Noyelles sur Mer en maken zo een lus tussen de weilanden, moerassen en piepkleine dorpen om na 30 km toe te komen in Le Crotoy. Onderweg bezoek we ook het Chinees kerkhof waar 862 Chinezen begraven liggen uit de 1° wereldoorlog. Zeer mooi onderhouden. In Crotoy lopen we door het dorpje met de vele visrestaurants. Ook hier is er veel volk op de been. Voor de terugreis volgen we het fietspad langs de baai en na een totaal van 45 km zijn we opnieuw in St.Valéry. Het was vandaag een prachtig fietsweertje.

Woensdag 27 juli
Vandaag fietsen we de andere richting uit en onze eerste stop na Cap Hornu is Pointe de Hourdel. We komen juist op tijd om het lossen van de garnaalschepen mee te maken; de beestjes worden rauw aan wal gebracht en zo opgeladen door de vishandelaars. Daarna lopen we langs de oever van de baai om de zeehonden te spotten maar de zandbanken zijn nog niet helemaal bloot. Met de verrekijker ontwaart Freddy in de verte toch een kleine kolonie. We fietsen dan verder naar Cayeux-sur-Mer en trekken door het natuurreservaat 'le Hable d'Ault' tussen de veldbloemen, poelen en duinen tot we een mooi uitzicht krijgen op de witte kliffen en we ontwaren in de verte Le Tréport. Met een gezapige snelheid (de wind speelt ons weer parten) keren we terug en na 43 km zijn we opnieuw in St Valéry. Tot afscheid van ons tripje rijdt Freddy nog naar het centrum en haalt voor ons souper enkele fruits de mers. Lekker smullen !!

Donderdag 28 juli
Terug naar huis, maar eerst nog even stoppen in de Auchan van Duinkerke om onze voorraad wijn en dergelijke in te slaan.

Foto's

Noorwegen

Reisroute : blz 1 heenreis tot Andalsnes, blz 2 terugreis

http://maps.google.be/maps/ms?hl=nl&gl=be&ie=UTF8&oe=UTF8&msa=0&msid=215453139014334613677.0004a1ea00a9c3b01f1aa

Maandag 30 mei
8.30 uur : nog uitgebreid afscheid genomen van onze buren Philippe en Martine en …weg zijn wij. De radio voorspelt een file vanaf Kruibeke tot na de Kennedytunnel maar juist als we aanschuiven lost alles zich vlotjes op en we rijden via Eindhoven-Nijmegen-Arnhem-Hengelo-Osnabruck – Bremen naar Sittingen (voor Hamburg) waar we zullen overnachten. We legden 636 km af en we kunnen nog genieten van een terrasje en een schnitselke en dan installeren we ons bij onze Laika vlak naast het park en de watermolen. Tot 22 uur kunnen we buiten nog genieten van de zon (30° om 17 uur tot 21° om 22 uur.
Reisroute : Oostende- Nijmegen-Arnhem-Hengelo-Osnabruck – Bremen -Sittensen (636 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N53°16'35" - E9°30'26" Wassermuhle

Dinsdag 31 mei
Vertrek om 8 uur. Nog 56 km tot Hamburg en daar de tunnel onder de Elbe. Het was heel druk maar toch zijn we erdoor rond 9 uur. Dus wel een meevaller. Nu volgen we de Duitse A7 tot in Flensburg (De Deense grens) en dan gewoon heel Denemarken door gedurende 350 km op de E45 tot in Frederikshavn. We hebben een camperplaats met onze neus op het Kattegat naast de haven, een prachtig uitzicht. We zijn al om 16 uur ter plekke, dus tijd genoeg om een wandeling te maken naar het centrum van Frederikshavn en hier ronden we ons bezoek af met een etentje aan de haven.
Reisroute : Sittensen-Hamburg-Flensburg-Arhus-Fredrikshaven (566km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N57.42434 E10.52719 (Søsportsvej 1 aan de haven)

Woensdag 1 juni
Reeds om 6.30 uur woren we gewekt door het helle zonlicht! Zo’n uitzicht is onbetaalbaar bij het opstaan dus … genieten, maar ook van een uitgebreid ontbijt. We doen het heel rustig want onze ferry de “Danica” vertrekt pas om 14 uur. We zetten aan om 12 uur en staan op de eerste rij om in te schepen maar de tijd gaat zeer snel door alle activiteiten in de haven. De Stena Line is precies op tijd en om 14 uur stipt varen we richting Göteborg (Zweden) en de aankomst is ook precies om 17.25 uur. Op de boot struikelt Freddy van een trap en verzwikt zijn rechtervoet maar het voelt nog redelijk goed om met de mobilhome te rijden. Nu hop direct de E6 richting Oslo volgen, gedurende ongeveer 80 km en dan verlaten we de drukke autoweg (de Zweden gaan allen in lang weekend!) en vervolgens een 70 tal km langs meren midden in het groen naar de Noorse grens, richting Halden. : het zicht op de Haldenfjord is weer indrukwekkend. W>e parkeren bij de buur van Ria en … er wacht ons een warm ontvangst en het avondeten wordt onmiddellijk opgediend. De voet van Freddy begint wel heel pijnlijk te worden maar onmiddellijk wordt hij door Ria in de watten gelegd en hopelijk is de rustdag van morgen voldoende om de voet te helen.
Reisroute : Fredrikshavn – ferry naar Göteborg – E6 afrit 101 Dingle - Halden (191 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : bij Ria in Halden

Donderdag 2 juni
Zalig geslapen (het was 1 uur voor de vrouwen in bed lagen !) en een lekker ontbijt : wat een goede start in Noorwegen. Het weer : miezerig maar niet koud. We krijgen een rondleiding van Ria door het oude stadsgedeelte van Halden rond de jacht- en vissershaven. Zeer oude huisjes zijn gerestaureerd en ze weerspiegelen de typische Noorse huizenbouw (hout en kleurrijk). Ongelukkig genoeg is het vandaag een feestdag en gaan de meeste terrasjes maar open in de namiddag. Een rondritje door het centrum en dan opnieuw naar ons logeeradres, inmiddels is de zon terug van de partij. De rest van de dag brengen we door op het terras met mooi uitzicht op de groene omgeving. Eerst lunchen we met een koude schotel en voor het avondeten krijgen we zomaar een rendiersteak geserveerd met een wildsausje : een ware delicatesse. We sluiten zeer gezellig onze dag af en morgenvroeg start onze eigenlijke rondreis. PS : de voet van Freddy is al goed aan de beterhand.

Vrijdag 3 juni
Afscheid nemen van Ria voor een drietal weken en hop naar de E6 snelweg voor een reis van 288 km. We schieten heel goed op en binnen de 2 uur bereiken we al de tunnel onder de Oslofjord. Zeer indrukwekkend, want de lengte is 7,6 km en de tunnel daalt zeer snel naar een grote diepte, maar toch rijden we er vlotjes doorheen. Van Drammen via Kongsberg gaan we naar Heddal en hier bezoeken we de vermaarde Stavkirke (volledig in hout). De baan loopt door de provincie Telemarken en is oogverblindend : wilde riviertjes, watervallen, bossen en meren. We komen ogen tekort en het landschap is een aaneenschakeling van postkaartjes. Om 14.30 uur komen we reeds aan op onze bestemming : camping Morgedal. Het weer is zeer goed : tot 28° met een beetje wind. Dus we rusten goed uit want we staan op de eerste plaats met uitzicht op het meer en de omliggende bergen en dit komt de voet van Freddy zeer goed uit. ’s Avonds doen we ons tegoed aan de overschotten die Ria ons meegaf : eerst knolseldersoep met gorgonzola kaas, dan de rendiersteaks met een roomsausje (bruine kaas, room + zure room) en dan nog rode besjes.
Reisroute : Halden-Drammen –Kongsberg-Heddal-Brunkeberg/Morgedal (288 km)
Overnachtingsplaats : Morgedal camping

Zaterdag 4 juni
We blijven vandaag nog in Morgedal en wagen ons aan een wandeling. Bij de uitgang van de camping is er een “gemakkelijke” tocht naar het einde van het meer. Langzaamaan verlaten we de oever en na 1 uur hebben we reeds een panoramisch zicht zowel over het meer als over de bergtoppen want we staan vlug op een goede hoogte. Via deze weg wandelen we door een bos en stoten terug op een klein meer dat haar water o.a. opvangt van klaterende bergriviertjes. Tijd om wat uit te rusten op een boomstronk en dan terug tot 2 km voorbij de camping naar het skicentrum (cafetaria, museum, shop, hotel, enz…). Daar drinken we koffie met rennercake (dikke pannenkoek met confituur) op het grote terras. De zon is weer van de partij en daarom wandelen we terug om aan onze mobilhome te niksen. Je geraakt immers niet uitgekeken op het meer en de omgeving.

Zondag 5 juni
We trekken nu verder naar het Noorden met een totale afstand van 128 km. Het gaat in stijgende lijn en reeds na een dertigtal km ontwaren we de besneeuwde bergtoppen. De E134 volgt een wildwaterrivier die soms zeer smal dan zeer breed uitloopt. We komen ogen tekort : dit is het echte Noorse landschap : besneeuwde bergen, watervallen en wildwaterrivieren met af en toe een meer. Onderweg moeten we 5 tunnels nemen, de langste is 7,6 km, hier is het wel oppassen geblazen (smal en nauwelijks verlicht). We stoppen in Haukeliseter (een hotel, café, restaurant, hutten, enz...) waar we ook op onze eerste Noorse reis een paar dagen op hotel verbleven. Opnieuw is het een genot de blauwe ijsschotsen te zien drijven op het water. De sneeuw is nog overal aanwezig behalve op de baan, die is volledig vrij. Nog 30 kme en we komen aan op onze campingplaats Roldal. Een bezoek aan de Stavkirke en het dorpscentrum spreekt vanzelf en dan neerstrijken in onze stoeltjes met uitzicht op het Roldalmeer. Hoeft het nog gezegd dat het weer zomers is met temperatuur tot 25 °
Reisroute : Brunkeberg – Røldal (124 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N59.83031 E06.81088 ,Seimsvegen, Seims Camping

Maandag 6 juni
We verblijven vandaag nog in Roldag en …het regent bij ons ontwaken. Eerst naar het centrum van het dorp (500 m) naar de “Coop”. We verbazen ons over de hoge prijzen van alle voedingswaren. Vb. een groot brood kost 34 Noorse kronen (=4,2 euro). Het is dan ook normaal dat een belegde sandwich in een cafetaria al snel 45 kronen kost (1 kr is ongeveer 5 oude Belgische frank). Rond half elf houdt het op met regenen en we besluiten een wandeling te maken in deze schitterende omgeving en trekken langs de oever van het Roldalvatnet (vatnet = meer). Een heel mooie wandelroute (stijgen en dalen) en ontelbare watervallen die uit de besneeuwde toppen naar het meer klateren. Na 3 uur stappen besluiten we terug te keren en we ontmoeten nog een kudde berggeiten die zich wellicht afvragen wat die twee Oostendenaars hier wel te zoeken hebben. Moe maar voldaan laten we ons zakken onder onze luifel.

Dinsdag 7 juni
Proficiat Myriam en André voor jullie zilveren huwelijksjubileum. De zoenen volgen op 2 juli hoor ! Hier heeft het vannacht flink geregend en heel het dal, het meer en de bergen zijn omhuld in de wolken (condensatie van het frisse water en de luchttemperatuur). Daarom kiezen we de route via de tunnels door de bergen i.p.v. langs omheen de berg te stijgen. Na 30 km stoppen we bij de Latefossen, adembenemende watervallen en we vervolgen de baan langs de wildwaterstroom tot Odda. Odda stad ligt aan het einde van de Sjerfjorden (zijarm van de Haddangerfjord) en een bezoekje aan de oude stad en de haven loont wel de moeite. Nu volgt de baan langs die fjord gedurende 8O km. Het is een smalle baan waar 40, 50 en 60 km de hoogst haalbare snelheid is en als een bus of vrachtwagen ons kruist dan is stilstaan de boodschap. Zodoende komen we om 15 uur aan in Eidfjord waar een groot cruiseschip aangemeerd ligt, we slaan nog een paar boodschappen in bij de lokale Coop want we gaan drie dagen verblijven in Ovre Eidfjord (9 km van de stad weg). De camping Saebo is weer mooi gelegen en we maken nog een verkenningswandeling in de buurt tot aan het Haddangervidda natuurcentrum. De voet van Freddy houdt goed stand, dus dit is goed nieuws voor de wandelingen die de komende dagen op het programma staan.
Reis route : Røldal-Skare-Odda-Lofthus-Kinsarvik-Brimnes- Øvre/Eidfjord (119 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N 60°25'33" E 7°7'27" Sæbø Camping

Woensdag 8 juni
Vandaag is het goed weer en dus gaan we naar de Voringfossen ; dit is de bekendste Noorse waterval : totale hoogte van het verval 300 meter. We moeten hiervoor wel met de camper nog een tiental km bergopwaarts (8%) en dit door 4 tunnels. We kunnen parkeren bij een groot hotel waar toeristenbussen hun lading lossen om dit prachtige natuurfenomeen te aanschouwen. Het beschrijven van zo’n mooie ervaring is onbegonnen werk, ik hoop dat de foto’s dit wel kunnen. Normaal waren we van plan tot op de hoogste top te klimmen waar de rivier zich van het bergplateau naar de kloof werpt maar door het smeltijs is de wandeling niet begaanbaar. We trekken wel rond in stijgende lijn op de bergplateau waar overal in de natuur hutten verspreid liggen en waar ook nog heel veel sneeuw ligt. De vergezichten zijn immens en de stilte wordt alleen verbroken door de klaterende beekjes die onder de sneeuwplakken door naar de rivieren in de dalen leiden. Op de terugkeer lassen we ook nog een paar stopplaatsen in om geen enkel panorama over te slaan. Dit is genieten op zijn Noors. Terug op de camping is het weer uitrusten en de beelden van de grootse natuur terug afspelen in het hoofd.

Donderdag 9 juni
Vandaag nog een dag op de Saebocamping en nu plannen we van hieruit een wandeling naar Hjolmodalen. We volgen een bergpad dat alsmaar stijgt langs de granieten rotsblokken van een kloof waar een wilde woeste rivier zich een weg doorheen klieft. Het klotsende water maakt een oorverdovend lawaai en het is één schuimende massa. Ook hier natuurlijk prachtige watervallen en dit beschrijven is veel te moeilijk, men moet het werkelijk met eigen ogen kunnen zien. De regen is de hele dag van de partij maar toch loont dit de moeite en na 4 wandelen is het tijd om onze hele garderobe te drogen te hangen en een lekker bakje thee te nuttigen.

Vrijdag 10 juni
De bedoeling was vandaag terug te rijden tot Brimnes om daar de ferry naar Buravik te nemen om zo onze reis naar Flåm door te zetten. Bij de receptie vernemen we echter dat de baan tussen Eidfjord en Brimnes onderbroken is : er zijn rotsblokken van 1000 m hoog naar beneden gestort en de baan is over een lengte van 200 meter volledig versperd. We beslissen toch tot Eidfjord te rijden en zetten ons daar op de camping (aan het einde van de fjord). Van hieruit volgen we de situatie op de voet want we weten niet hoelang deze baan geblokkeerd zal zijn. Eén troost : nog vele andere toeristen zijn hier gestrand en wachten samen met ons de gevolgen van deze ramp af. Vermits dit een hoofdweg tussen Bergen en Oslo is zal er met man en macht gewerkt worden. Om 15 uur worden we verwittigd dat het tot na Pinksteren (minimum) zal duren voor de weg vrij is. We beslissen morgen een alternatieve route te nemen : we rijden terug naar boven tot aan Gol en nemen dan de turistveg Aurlandsvegen. Om 200 meter te overbruggen maken we een détour van 123 km. Alhoewel : we zullen het ons niet beklagen want het is één van de mooiste toeristische routes die ons door de hoogvlakte van Noorwegen leidt.
Overnachtingsplaats : Kjaertveit camping Eidfjord.

Zaterdag 11 juni
Rechtsomkeer richting Flåm : op de GPS 205 km via de alternatieve route. Dit betekent een totaal 21 tunnels, sommige 4km andere 500 meter maar het blijft wel beangstigend want ze zijn slecht tot niet verlicht en maken vele bochten. Doordat de RV7 geblokkeerd is, hebben we weinig tegenliggers. We moeten nu wel via de hoogste bergtoppen waar de sneeuw nog meters hoog ligt en de meren nog bevroren zijn. Soms rijden we in de wolken, soms erboven. Ontelbaar zijn de meren hier waar de grote en kleine watervallen in terecht komen. Uiteindelijk bereiken we Flåm (het einde van de Aurlandfjorden, een zijarm van de Sognefjord – de grootste fjord van Noorwegen ). De camping is ons bekend want bij onze eerste Noorse reis hebben we hier in een hut overnacht. We bezoeken onmiddellijk het toeristisch havenstadje, dat volloopt met Japanners en vele andere nationaliteiten, om de broodnodige boodschappen te doen (zondag en maandag Pinksteren is alles dicht). Op het terras van één van de vele cafés genieten we van een svart kaffe met cake bij de aanlegkade van de cruiseschepen. De rest van de dag opnieuw onder ons luifeltje, genieten van de uitzichten rondom ons (besneeuwde bergtoppen, watervallen, ….)
Reisroute : Eidfjord – Giello – Gol –Aurland- Flåm (205 km)
Overnachtingsplaats : Flåm Camping og Vandrarheim.

Zondag 12 juni
We kopen deze ochtend de treintickets voor onze reis van Flåm naar Myrdal. Kostprijs 500 NKr (voor 2) enkele reis. We keren immers helemaal te voet terug. Enkele technische details over deze trein : hij vertrekt dus in Flåm op o meter (fjord=zee) en stijgt op 1 uur tijd tot een hoogte van 866 meter. Onderweg stopt hij bij 9 kleine stations waar nauwelijks iemand opstapt. Aan de waterval Kjosfossen stopt hij 5 minuten en we worden onthaald op muziek en dans naast de waterval en alle Japanse reizigers zijn dol enthousiast en tientallen fototoestellen flitsen er lustig op los. Na 20 tunnels bereiken we het hoogtepunt. We stappen dus uit bij de besneeuwde bergtoppen en eerst nuttigen we een koffie in het station om dan eerst 21 haarspeldbochten af te dalen. De ondergrond is hier bezaaid met kleine rotsstenen, dus opletten geblazen maar alles verloopt uitstekend. Wat kunnen we nog vertellen over de landschappen die ons tegemoetkomen : fascinerende watervallen, wildstromende bergrivier die dikwijls door nauwe kloven gestuurd wordt (de gorges in Frankrijk vallen hierbij in het niet). We ontmoeten op de hogere gedeelten berggeiten en hoe lager we dalen hoe meer schapen we zien op de weinige grasvlakten naast de stroom. Ik denk dat het geluid van, de klaterende watervallen en de bruisende rivier die kolkt tussen de nauwe bergwanden ons nog maanden zal bijblijven. De wandeling is in totaal 21 km en we hebben er 6 uur over gedaan, alleen spijtig dat er nergens een klein cafeetje was om een goeie koffie te nuttigen, maar ja genieten van deze Noorse landschappen compenseert alles. Moe en bijzonder trots over onze tocht zijn we toe aan complete rust onder onze luifel. Och ja, het weer was voortreffelijk en de voet van Freddy heeft goed stand gehouden.

Maandag 13 juni
We verlaten Flåm langs de Aurlandsfjord ongeveer 9 km en daar verkiezen we de bergroute (Aurlandsvegen) boven de tunnel van 21 km om toch maar niets te missen van de natuur met name de Aurlandsfjell. Deze weg is zeer smal en stijgt tot 1300 m over een afstand van 16 km. Gelukkig waren we vroeg vertrokken want het is zeer moeilijk om een auto te kruisen. Onderweg houden we halt bij de Stegastein, een houten platform constructie die over de bergwand hangt (600 meter boven de fjord en 30 meter naar voren) en waar we een prachtig zicht over de fjord beneden ons hebben. Nu rijden we op het hoogplateau tussen muren van sneeuw met uitzinnige vergezichten op de besneeuwde bergtoppen. We houden meermaals halt om al dit schoons te bewonderen. Hier zouden we uren kunnen vertoeven. Na 20 km beginnen we af te dalen naar Laerdal, vlug kunnen we niet gaan omwille van passerende voertuigen maar ook vanwege de schapen die rustig op de baan wandelen. Aangekomen bij de Vardalsfjord moeten we in een tunnel van 7,5 km tot de weg eindigt waar we een ferry moeten nemen naar de overkant van de fjord waar de route “5” verder gaat. We passeren nog 3 fjorden en nog menige tunnel tot we onze eerste gletsjer in het vizier krijgen, één woord : indrukwekkend. We houden halt in Bjyrkelo na 174 km, maar we deden er wel 5 uur over langs prachtige landschappen. De zon is opnieuw van de partij : 25° dus stoeltjes en tafeltje uitklappen en de chauffeur laten bekomen.
Reisroute : Flåm – Aurland-Sogndal-Byrkjelo (174 km)
Overnachtingsplaats : Byrkjelo Camping

Dinsdag 14 juni
Voor we verder reizen slaan we nog wat boodschappen in bij de Spar om de hoek zodat we zeker 2 à 3 dagen verder kunnen. We stijgen opnieuw een bergpas op 800 meter om dan aan 8% te dalen naar de volgende fjorden : Nordfjord – Innvikfjord en Faleidfjord. Het is weer een genoegen om deze turistveg lang de fjord te volgen. De baan is opnieuw zeer smal en meermaals moeten we wegvluchten in een “garage” om tegenliggers door te laten. Uiteindelijk belande we in Stryn : een echt handelscentrum met alle grote warenhuizen, sportwinkels, souvenirshops, restaurants en cafés. Alles is er aanwezig om de grote cruiseschepen te ontvangen. We vervolgen onze weg naar Oppstryn waar we een bezoek brengen aan het Nationaal Parkcentrum van Jostedalbreen (breen = gletsjer). We krijgen een panoramafilm over de gletsjer met zijn verschillende zijarmen en bezoeken de botanische tuin en een geologisch park. De moeite om een bezoek te brengen. Nu is het weer tijd om een camping op te zoeken en we vinden er één in Hjellesdalen : zeer mooie plaats met opnieuw een prachtig uitzicht. De camping is proper en net. De bazin gaat voor ons zelfs eens koken, want het is nu 14 dagen geleden dat we ons nog eens lieten bedienen. Het wordt een biffsnakker (bifsteak in reepjes gesneden) met sla en frietjes.
Reisroute : Byrkjelo – Olden –Strynn-Oppstryn/Hjellesdalen (94 km)
Overnachtingsplaats : Nygard, Hjellesdalen.

Woensdag 15 juni
Opstaan met wat miezerige buien en heel lage bewolking. Onmiddellijk beginnen we opnieuw aan een steile klim maar spijtig genoeg is de oude bergweg (strynefellsvegen) die wij vooropstelden afgesloten en moeten we via enkele tunnels het hoogplateau bereiken. De meren hierboven zijn nog allemaal toegevroren en het is zeer waarschijnlijk dat deze baan nog maar enkele dagen volledig ontruimd was van alle sneeuw. Het landschap is magisch en we stoppen zoveel we kunnen op de parkings om de natuur in al zijn glorie te bewonderen. Bij 1300 meter beginnen we aan de afdaling naar de Geirangerfjord (=zeeniveau) met diverse haarspeldbochten en dalingen van 10%. Het vergt heel wat concentratie van de chauffeur, vooral als een andere camper of toerbus ons tegemoet komt. Alles verloopt zeer goed en om 13.30 uur komen we aan op de Geirangercamping en … jawel op het voorste punt van de fjord is er schitterende plaats zojuist vrij gekomen en dus de stoeltjes uitgeladen en gapen naar het cruiseschip recht voor onze neus. Een bezoek aan het toeristisch haventje (op 200 meter) is mooi meegenomen maar o zo druk want de toerbussen en het cruiseschip lossen hier al hun passagiers die de souvenirwinkels hier plunderen. Het weer hier in het dal is goed en de temperatuur niet te koud zodat we buiten kunnen genieten van alle activiteiten op de fjord.
Reisroute : Oppstryn/Hjellesdalen – Strynefjellsvegen – Geiranger (54 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N62°06'25" E7°12'25" Geiranger Camping

Donderdag 16 junii
Vandaag blijven we nog in Geiranger en maken een kleine wandeling langs de boord van de fjord. Verder hebben we in de blakende zon van op onze stoeltjes een zicht op : kajakvaarders, jachten, Vikingschip, 2 cruiseschepen die met kleine bootjes hun passagiers aan wal brengen die ofwel op bussen stappen om in het hoogland een toer te maken ofwel gewoon hier de souvenirwinkels bezoeken. Er vaart ook een ferryboot en verder zien we ook veel kleine bootjes met hengelaars. Er kan hier van alles dus we vervelen ons geen moment want het prachtige decor krijgen we er gratis bij.

Vrijdag 17 juni
Een paar inkopen in Geiranger en een laatste blik op 2 nieuwe cruiseschepen die vanochtend aanlegden en hup ... uit het dal naar boven rijden met 12 haarspeldbochten. We staan opnieuw bij de sneeuwgrens en doorkruisen de pas (1800 en 1600 meter). Na de doortocht van de pas weer zakken naar de volgende fjord (Norddal) waar we de overzet nemen tot in Linge en dan naar Valldalen. Onderweg maken we de stop bij de bekende kloof Gudbrandsjuvet waar de bergrivier van 5 meter door een heel smalle engte van anderhalve meter naar beneden valt. Wat een schouwspel van blauwgroen bergwater. We dachten hier te overnachten maar de camping is nog gesloten, dus zit er niets anders op om door te rijden naar Andalsnes. We zijn dus op weg naar de wereldbefaamde Trollstigen. We deden dit al bergopwaarts op één van onze vorige reizen, maar nu is het dalen. Deze weg is de steilste weg in Noorwegen (vroeger een ezelsweggetje) en daalt met 9 scherpe bochten van 800 meter hoogte. Stijgingspercentage : 12%. Gelukkig zijn alle chauffeurs correct en sportief en kan er zonder problemen gedaald en gestegen worden. Zeer mooie camping aan de Raumarivier waar we opnieuw op de eerste plaats staan langs alle zijden omringd door besneeuwde toppen. En het weer : bewolkt maar goed van temperatuur. En het was opnieuw droog.
Reisroute : Geiranger -Valldal – Trollstigen – Åndalsnes (67 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N 62°33'8" E 7°42'14" Åndalsnes Camping og Motell

Zaterdag 18 juni
We blijven nog in Andalsnes en maken een wandeling langs de Rauma tot aan de fjord waar we na een drietal kilometer de jachthaven bereiken. Hier leggen ook cruiseschepen aan, maar vandaag niet dus is er geen overrompeling en we kunnen op de kade rustig genieten van een kop koffie. Rond de middag komen de lokale Noren ook aan voor het nuttigen van een klein hapje met hun koffie en dan gezellig keuvelen (maar verstaan doen we ze toch niet). We wandelen terug naar de camping langs de overzijde want aan onze camping is er een voetgangersbruggetje over de rivier dus met dit mooie zonnetje kan onze dag niet meer stuk.

Zondag 19 juni
We hadden nog 1 reservedag over en daarom maken we een ommetje van 118 km helemaal langs de fjord tot aan de Noordzee om te overnachten in de prachtige stad Alesund. Deze stad werd in 1904 geteisterd door een zware brand : 850 huizen brandden af en architecten over de hele wereld hebben meegewerkt aan de heropbouw van de stad. Dit mondde uit in zeer fraaie huizen in Jugenstill en vooral rond de jachthaven zijn die het attractiepunt voor de toeristen. We bezochten deze streek reeds eerder en beperken ons nu tot een bezoek aan de stad, de jachthaven en de vissershaven. Nadien plaatsen we onze stoeltjes om van het uitzicht op de zee en de talrijke eilandjes voor de kust te genieten.
Reisroute : Åndalsnes - Alesund(118 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N62.47589, E 06.15723 Hjelsetgården Bobilparkering

Maandag 20 juni
We verlaten Alesund waar we gisteren tot 23 uur nog in de zon zaten : ze geraakte niet onder de horizon ! Vandaag is het bewolkt en buieg maar niet getreurd, we zijn al blij dat we de mooie landschappen kunnen bewonderen en dat we droog blijven tijdens onze haltes. We moeten terug langs de Rondalsfjord, langs Andalsnes om daar de E136 te volgen naar beneden, want ja vandaag keren we langzaam terug naar het Zuiden van Noorwegen. We volgen de Raumarivier die vanuit de hoger gelegen gebieden, naar beneden klatert tot in Andalsnes. Soms is ze rustig en breed, soms moet ze door heel nauwe kloven en stort ze meters naar beneden. We zouden om de kilometer wel willen stoppen voor dit grandioze spektakel. We houden na 224 km halt in Dombas, eenbefaamd skicentrum, waar ook het Trollcentrum is, want hier in het gebied van de Dovrefjell zijn de trolletjes ontstaan. We komen als eerste aan in de camping en dus zetten we ons in het midden van de weide met uitzicht op het groene dal onder ons. We bezoeken het koopcentrum en het natuurcentrum van Dombas en besluiten hier morgen een wandeling te maken.
Reisroute : Alesund – Dombas (224 km)
Overnachtingsplaats : N 62.0729 E 9.1207 Domaas Gård Hyttetun & Caravancamp

Dinsdag 21 juni
Op het toeristisch bureau hadden ze ons verschillende wandelkaarten gegeven en we kiezen voor die van 15 km rondom Dombas. Eerst een kleine verkenningstocht die ons vanuit de camping terug naar de kerk voert en daar vinden we het juiste “gat”. De eerste kilometers is het langzaam zakken door de bewoonde wereld maar dan steken we de E136 over en ze voeren ons langs een wilde stroom, de Jora, door het bos, op vele plaatsen is de wandeling zeer modderig want ook hier zien we nog de gevolgen van overstromingen. We hopen hier elanden tegen te komen (uitwerpselen genoeg) maar het is een ijdele hoop. We vervoegen nu de brede stroom (de Lager) die ons door een prachtig bebost dal voert. Dat water volgen we tot de waterval van Dombas. Nu wordt het steiler en steiler want we moeten klimmen om 4 km verder onze camping te bereiken. De zon is heel de dag van de partij en bij onze aankomst is een tas koffie op een terrasje van harte welkom.

Woensdag 22 juni
Via de E6 (niet te vergelijken met onze E –banen) verlaten we Dombas en voorzien om 77 km verderop in Vagamo halt te houden. Onderweg zien we wat een ravage de wateroverlast heeft gedaan; akkers zijn nog altijd ondergelopen en de bomen bij de rivieren hebben tot 2 meter onder water gestaan. De baan zelf heeft ook hiermee te maken gehad want we zien verschillende herstellingen. In Vagamo staat de camping ons niet aan en daarom rijden we de “51” op want dat is weer een uitgelezen toeristische route. Weer zeer verschillende landschappen te zien en we houden halt in Randsverk, de camping ligt op 750 meter hoogte kort bij het Jotunheimen Nationaal Park en waar 255 bergtoppen boven de 2000 meter liggen. Na onze installatie benutten we onze namiddag met een wandeling van 9 km naar het skicentrum langs een “langlauf”pad. Een aanrader. We hebben nog steeds geen eland gezien, enkel schapen kruisen ons pad …
Reisroute : Dombas – Otta-Vagamo-Randsverk (104 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : Randsverk Camping (onmiddellijk langs de 51)

Donderdag 23 juni
Heel de nacht regenbuien gehad, dus wat vroeg uit de veren om 104 km af te leggen tot Fagernes. Wij blijven op de route “51”, maar wat een spectaculaire trip : eerst dik bebost gebied, dan wat stijgen en de dikke rotsblokken verspreid tussen de bomen zijn gekleurd van het korstmos. Het is alsof het ganse bos in bloei staat met overheersend gele, groene en lila kleuren. Na een 15-tal km zijn we reeds op een hoogte van 1100 meter en verdwijnen de bossen om plaats te maken voor naakte bergtoppen links en rechts nog besneeuwd en waar enkel wat lage plantengroei tiert. Op 1389 meter staat er in dit besneeuwde landschap een chalet “kafé” en we duiken hier binnen voor een koffie en een wafel. De houtstoof brandt hier lekker en het interieur is 5 sterren waard, zeer gezellig. Enkele kilometers verder stoppen we in the middle of the road om een kudde rendieren die naast de baan aan het grazen zijn te filmen. Wat een ontmoeting !! Nu zakken we stilletjes aanmaar we moeten nog een paar keer halt houden om het panorama van meren en bergtoppen te aanschouwen. Ook in het skidorp Breistolen brengen we een bezoek en in de winter moet hier serieus geaprès-skied worden gezien de vele bars en restaurants en de heel mooie hotels en hutten. Nu dalen we verder af want Fagernes ligt opnieuw aan een fjord, dus op zeeniveau en daar verblijven we op een viersterrencamping aan de fjord (een Noor heeft ons gezegd dat dit de mooiste camping van Noorwegen is). We nemen nog de tijd om inkopen te doen en een rondje door de stad te maken.
Reisroute : Randsverk – Fagernes (104 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : Fagernes Camping (E16 richting Laerdal)

Vrijdag 24 juni
Vandaag geen geluk ... het regent pijpenstelen ! We ontbijten rustig, want op dit ogenblik is het niet te doen om één of andere wandeling aan te vatten. Rond half elf houdt het wat op en we besluiten een bezoek te brengen aan het openluchtmuseum juist naast de camping. Het is een soort Bokrijk, met woningen uit de 17° en 18° eeuw. In sommige huisjes worden we vergast op houtsnijwerk en een jobstudent in traditionele kledij speelt op zijn viool Noorse "Folk" om ons in de sfeer van vroeger te brengen. Tijdens onze wandeling in het park begint het opnieuw te regenen en net als we onze toer hebben beëindigd valt het weer met bakken uit de lucht. Het is dan reeds halfdrie en we besluiten onze droge camper op te zoeken met de hoop dat het toch wat zal ophouden, zodat we nog eens naar het stadje kunnen slenteren.

Zaterdag 25 juni
Vertrek uit Fagernes opnieuw route E16 tot ongeveer 50 km verwijderd van Oslo, dus nu zakken we snel naar het einde van onze rondrit. De baan leidt ons opnieuw langs slingerende bochten, eerst langs het fjord en dan langs de zeer brede rivier Sperillen. De bergen worden minder hoog (geen sneeuw meer), de bossen worden talrijker en de waarschuwingsbordjes voor elanden ook. Elke kilometer die we afleggen brengt ons een ander uitzicht. We stoppen in Utvika camping aan de samenkomst van 2 fjorden. Door de overvloedige regenval van de voorbije dagen vraagt de uitbater ons de eerste plaats aan de fjord in te nemen omdat die verhard is. Dus … vlug onze stoeltjes zetten en rustig de natuur op ons laten inwerken.
Reisroute : Fagernes – Hønefoss/Utvika (147 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N60°01'47" E10°15'47" Utvika Camping

Zondag 26 juni
Onze reis zit er op !!! We hebben nog een afspraak bij Ria waar we rond twee uur aankomen. Natuurlijk worden we weer gastvrij ontvangen. Het weertje is zalig en we brengen de rest van de dag door op het terras met een lekker wijntje en een barbecue. De vrouwtjes kunnen weer wat bijpraten want het zal weer voor lang zijn …
Reisroute : Hønefoss-Oslo-Halden (180 km)
Overnachtingsplaats : bij Ria

Maandag 27 juni
Het weertje is opnieuw miezerig en Ria stelt voor om naar het Zweedse kuststadje Stromstad te rijden op een 25-tal km van Halden. Dit stadje wordt dagelijks overspoeld door massa’s Noren die er hun inkopen doen. Vooral de staatswinkel voor wijn en alcoholische dranken wordt er overrompeld. Naar Noorse normen is de drank hier goedkoop, alhoewel naar onze normen toch nog tamelijk prijzig. Ook Ria maakt van onze aanwezigheid gebruik om haar hoeveelheid wijn in te doen. Met drie personen heeft ze immers recht op 12 liter. Verder slenteren we door het sympathieke havenstadje met haar talrijke eilandjes (al dan niet bewoond). ’s Avonds worden we vergast op een biefsteak/friet.

Dinsdag 28 juni
We laten ons nog eens verwennen door de uitmuntende gastvrouw Ria bij een uitgebreid ontbijt, dan inpakken en afscheid nemen. We nemen niet onmiddellijk de E6 maar wel de “blauw-groene weg” 22 die ons naar de Zweedse grens leidt na 60 km. Deze weg vat nog eens samen wat we in Noorwegen allemaal gezien hebben : de bloeiende lupinen met duizenden langs beide zijden van de baan, de granieten rotsblokken, de fjorden, de meren, de hoge sparren, de kleurrijke houten huizen met de Noorse vaandels en de lichtjes aan de voordeuren. Zo nemen we afscheid van Noorwegen en doorkruisen dan Zweden tot in de havenstad Göteborg. We zijn zeer goed op tijd aan de kade van Stena Line en schepen in om 16 uur. De overvaart duurt opnieuw drie uur en een half en dan … welkom in Denemarken (Friedrickshavn). Onderweg kochten we in de laxbutikken zalm en we maken er een fijn soupeetje van. We staan opnieuw naast de jachthaven zoals over eend maand en genieten van het zicht op het Kattegat.
Reisroute : Halden – Göteborg – Fredrikshavn(191 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N57.42434 E10.52719 (Søsportsvej 1 aan de haven)

Woensdag 29 juni
Reisroute : Fredrikshavn- Arhus –Flensburg- Hamburg- Sittensen (548 km)
Coördinaten overnachtingsplaats : N53°16'35" - E9°30'26" Wassermuhle

Donderdag 30 juni
Reisroute : Sittensen-Bremen-Münster-Duisburg-Eindhoven –Oostende(658 km)

Foto's

Wissant - Boulogne

Vrijdag 13 mei - Alvorens eind deze maand naar Noorwegen te trekken, besluiten we toch nog even over de grens te wippen om een weekendje Frankrijk mee te nemen. We houden halt op de splinternieuwe camperparking van Wissant : mooi aangelegd met ruime plaatsen en veel planten. De nodige sanitaire voorzieningen zijn eveneens aanwezig. We trekken onze wandelschoenen aan en wandelen langs het strand naar Cap Gris Nez waar we in het vernieuwde restaurant "La Sirène" een glas wijn nuttigen om daarna langs het wandelpad op de falaise naar Wissant terug te keren. 's Avonds verorberen we een portie mosselen à l'Armoricaine.
Coördinaten staanplaats : N50.88667, E01.67022
Zaterdag 14 mei - We rijden door naar de camperplaats van Boulogne. Deze is gelegen boven op de falaise (aan de Moulin de Wibert) met een prachtig zicht op de haven en aan de horizon de white clifs of Dover. We stappen naar Boulogne centrum, waar we terecht komen in de drukte van de wekelijkse markt. Na wat tussen de kraampjes te hebben gedrenteld gaan we naar de oude omwalde stad. Van de verkeersdrukte en -lawaai, plots de zalige rust van de oude straatjes met gezellige restaurantjes en souvenirwinkeltjes.
Zondag 15 mei - We besluiten terug naar de haven te gaan waar op de kade "La Gainée" doorgaat. In een soepketel van 9 meter lang en 2 meter breed : 4000 kg verse groenten zoals prei, wortelen, uien, rapen en 2000 kg vis (3 soorten). Dit alles wordt al roerend gaar gekookt in liters room en witte wijn en 's middags verkocht. Voor 4 euro krijg je een grote portie met 2 boterhammen en een glas witte wijn. De opbrengst gaat naar een goed doel. Het spreekt vanzelf dat ambiance troef is.
Coördinaten staanplaats : N50.74150, E01.59624

Foto's

Romantische Strasse en Bodensee

Romantische Strasse
Klik op de foto om te vergroten.

Maandag 28 maart – We vertrekken naar onze eerste tussenstop in Duitsland, nl. Stromberg. De 450 km verlopen zeer vlotjes zonder file zodat we reeds om 15 uur ter plaatse zijn. Een zeer mooie standplaats aan de brandweerkazerne, maar naar het centrum van het dorp is het 2,8 km dalen aan 6 %. We doen op de marktplaats een terrasje aan ; fijn in een warm lentezonnetje en om 6 uur zijn we reeds welkom in de Gaststätte om onze eerste schnitzel te verorberen. Natuurlijk is de terugkeer bergop wat moeilijker maar ja het uitzicht onderweg over het dal en de toppen van de Hunsrück is wel de moeite waard.
Coördinaten staanplaats : N49°56’49’’ – E7°47’22’’

Dinsdag 29 maart – Er rest ons nog 300 km om het begin van onze “Romantische Strasse” rondrit te beginnen. Na 200 m vervoegen we onmiddellijk de E31 die ons langs Ludwigshafen en Heilbronn tot in Westhausen brengt om daar af te slaan naar Nördlingen. We staan op 200 meter van één der stadspoorten. We verkennen het Middeleeuws centrum met de prachtige authentieke huizen en de grote kathedraal St. Georges met zijn 90 meter hoge toren. Daarna wandelen we heel de stad rond langs de wallen. De zon is volop van de partij dus eindigen we op een leuk terrasje voor een koffie.
Coördinaten staanplaats : N 48°51’19 – E10°29’1”
Nördlingen in het hart van de meteorietkrater Ries – Begaanbare stadsmuur met weergang – laatgotische hallenkerk St.Georg met 90 meter hoge klokkentoren ‘Daniel’.

Woensdag 30 maart – We blijven vandaag in Nördlingen en vermits we ons hier in een “vlakte” bevinden beslissen we een toer met de fiets te doen. Deze vlakte – omringd door bergen – ontstond door inslag van een meteoriet en zodoende is het ideaal om ons stalen ros te voorschijn te halen. De route nummer 3 brengt ons langs Wallerstein – Heuberg – Bettendorf tot in Oettingen. Tijd voor een lekkere koffie en … taart op een zonnig terrasje. Dan zetten we door tot Wemding en weerstaan niet aan een glaasje wijn in een warm zonnetje. Nu resten er ons nog 22 km tot Nördlingen maar na een uurtje worden we verrast door een regenbui, gelukkig zijn we voorzien van regenvestjes en na 10 ‘ schijnt de zon opnieuw en ontwaren we reeds de hoge toren van de stad. Totaal in onze benen : 66,2 km (met hier en daar toch wat glooiingen. Buiten de stadjes met hun Middeleeuwse huizen is de streek (Ries) hier zeer vruchtbaar voor groenteteelt.

Donderdag 31 maart – Vandaag verhuizen we naar Donauwörth op 30 km afstand. Nog steeds langs de Romantische Strasse. In deze stad mondt de Wörnitz uit in de Donau en we staan slachts op 200 meter van de samenvloeiing. Het centrum van de stad is een bezoek meer dan waard. De vakwerkhuizen zijn allen in een verschillend pastelkleurtje geschilderd. Na de middag maken we een fikse wandeling naar Kaisheim via een fietspad. Wanneer we de kerktoren in de verte ontwaren besluiten we terug te keren via een boswandeling maar mijn beentjes beginnen te protesteren (zie fietstocht van gisteren) en daarom vervoegen we opnieuw de min of meer vlakke fietsroute. Vlakbij onze eindbestemming begint het te druppelen en we schuilen met een straffe Italiaanse koffie onder een grote parasol.
Coördinaten staanplaats : N48°42’53” – E10°46’41”

Vrijdag 1 april – We vervolgen de Romantische route en 44 km verder stranden we in Augsburg. Magnifieke staanplaats aan de Wertach rivier. Te voet naar het grandioze centrum is ongeveer 2 km, maar het loont de moeite : opnieuw de prachtige patriciërshuizen en de monumentale kerken maar bovenal brengen we een bezoek aan de “Fuggerei”. Dit is de oudste sociale woonwijk van de wereld. Reeds in de jaren 1500 werden door de familie Fugger huisjes ter beschikking gesteld van minderbedeelden. Door de eeuwen heen financierde dezelfde familie steeds weer deze woonwijk en na het zware bombardement van de geallieerden in WOII was het opnieuw de Fuggers die de heropbouw van de 67 huisjes bekostigden. Een bezoek aan de ondergrondse schuilkelder waarin de bewoners overleefden in 1945 is absoluut een must. Andere beroemdheden die in Augsburg geleefde hebben zijn Mozart, Brecht en Diesel. De totale rondtoer van deze immense stad neemt onze ganse dag in beslag maar het loonde zeker de moeite.
Coördinaten staanplaats : N 48°22’11 – E10°52’40”

Zaterdag 2 april – Na een ontbijt met “frische Brötchen” vertrek naar Landsberg am Lech, een afstand van 46 km en plots na een 25-tal km ontwaren we aan de einder de majestueuze Alpen. In Landsberg parkeren we op een pas aangelegde plaats met alles erop en eraan en slechts 400 meter van het stadscentrum. Er is markt en bij het prachtige zonneweer zitten alle terrassen vol en we wandelen via het centrum met de ontelbare winkels en cafés tot aan de Lech en we volgen een hele poos de rivier langs een aangename promenade. Het uitzonderlijk zomers weertje nodigt ons uit om ook een terrasje te doen aan de oever en het wordt een Portugees wijntje. In de namiddag vervoegen we onze camper en zonnen er lustig op los in onze ligzeteltjes. Dit was een “genieters”dagje zonder fysische inspanning.
Coördinaten staanplaats : N 48.05535 – E10.87375

Zondag 3 april – Het zonnetje is weer volop van de partij dus … we blijven vandaag nog in Landsberg om een fietstocht te maken langs de Lech. Een heel mooie fietsweg langs Dornstetten tot in Seestall. De weg leidt ons door bossen en door velden en wat belangrijk is … meestal tamelijk vlak. Bij onze terugkeer in Landsberg zijn opnieuw alle terrasjes bezet met zonnekloppers en ook wij voegen ons bij de “meute”. Voilà, morgen gaan we weer een eindje verder en laten we dit mooie stadje achter ons.

Maandag 4 april – Oei, vannacht is het beginnen te regenen dus rijden we 26 km verder tot in Schongau met de ruitenwissers aan, dit was al lang geleden. Deze omwalde stad ligt bovenop een heuvel en de parkeerplaats (70 mobilplaatsen) ligt aan de voet hiervan en aan de boorden van de Lech. We brengen een bezoek aan dit lieflijke stadje en na de middag klaart het weer op en we wandelen naar Peiting ( ongeveer 5 km). Dit dorp lijkt reeds meer op een bergdorp want we naderen meer en meer de Alpen. Spijtig van het grijze weer, want normaal heb je van hieruit een mooi vergezicht op de bergen.
Coördinaten staanplaats : N47°48’31” – E10°53’55”

Dinsdag 5 april - In plaats van nog een paar dagen in Schongau door te brengen, beslissen we een omweg te nemen naar Garmisch-Partenkirchen, die hier slechts op een 50 tal km ligt. De standplaats ligt op een hoogte aan de start van de kabelbaan "Wank". Alles is hier voorhanden qua faciliteiten voor de mobilhome maar daar bovenop hebben we een formidabel uitzicht op de besneeuwde bergtoppen met als centrale blikvanger de "Zugspitze" 2960 m. We dalen af en bezoeken eerst Garmisch met de prachtig beschilderde gevels en de zeer gezellige pleintjes waar de terrasjes uitnodigen om even op adem te komen in de zon. We wandelen gedurende 5 uur door Garmisch en Partenkirchen en nadien stappen we naar de Olympische springschansen. Het is werkelijk fenomenaal te beseffen dat de springers op zo'n hoogte moeten vertrekken. We wandelen nu moe maar voldaan terug naar onze parking om nog verder te genieten van de bergtoppen tot de zon erachter verdwijnt.
Coördinaten staanplaats : N47°30’16” – E11°6’26”

Woensdag 6 april – Om 9u04 stipt nemen we de bus (halte aan de parking) tot aan het station van Garmisch-Partenkirchen. Om 10u15 vertrekt de tandradbaan naar de Zugspitze (38 euro pp), wat een vergezichten door het Alpendal, dan in fors stijgende lijn naar een hoogte van 2600 meter met onderweg een tunnel uitgehouwen door de berg van 4,8 km. Na een bezoek aan de Zugspitzplatte waar honderden fervente skiërs en snowboarders hun hartje ophalen nemen we nog een kabellift om op de top van de Zugspitze te komen (2962 meter). Het hoogste restaurant van Duitsland vereren we met een bezoekje (en een goelashsoepje) en we bevinden ons zowaar op de grens van Oostenrijk. De zon breekt eensklaps door en we kunnen niet genoeg krijgen van de vergezichten, zowel op de Alpen, als op het dal zoveel kilometers onder ons. We keren terug met de kabellift tot aan de Eibsee, een meer waar grote forellen in het helgroene ijswater een bezienswaardigheid zijn. Aan de Eibsee is ook een station van de tandrandbaan dat ons terugbrengt tot in de stad en vandaar nemen we opnieuw de bus naar onze parking (bustickets gratis met een gastenkaart). Een onvergetelijke dag en een aanrader voor iedereen !

Foto bovenop de Zugspitze (2960 meter) :
http://fp26.it-wms.com/archive/archive_picwindow.php?day=6&month=4&year=2011&filename=2011-04-06-135601_1.jpg&cam=1&lang=de&large=on

Donderdag 7 april – Na de onontbeerlijke pistolekes vertrekken we 63 km verder naar Füssen. 46 km van deze route snijden we door Oostenrijk. We zijn welkom “Topplatz” met alles erop en eraan (zelfs gratis wifi) en onmiddellijk nuttigen wij een koffie op het zonnig terrasje van het restaurant ter plekke. Voor een bezoek aan het centrum van Füssen nemen we ons stalen ros want het is van hieruit toch 2,3 km. Het oude stadsgedeelte is natuurlijk verkeersvrij en de straten zijn ingenomen door tientallen terrasjes. Gezellig om hier door te kuieren tot aan de basiliek (prachtige plafond- en muurschilderingen) en het slot waarvan de gevel getooid is met trompe-l’oeil. Na een paar uur fietsen we terug en brengen nog een bezoek aan het Forggenmeer, maar helaas het meer is drooggelegd en enkel de ech stroomt hier doorheen. Een luxedouche op onze parkingplaats kwikt ons helemaal op en dan … luilekker genieten van het zonnetje(23°) tot het etenstijd wordt.
Coördinaten staanplaats : N47°34’56” – E10°42’2”

Vrijdag 8 april - We fietsen vandaag 6 km om de onderste parking te bereiken van de 2 kastelen : a) Hohenschwangau en b) Neuschwanstein. We nemen de tickets voor het bezoek van beide kastelen en eerst is Hohenschwangau aan de beurt. Alles is hier computergestuurd en we hebben juist 35 minuten de tijd om te stijgen naar de ingang want daar begint al de rondtoer met een jonge gids en we weten nu al dat het 2° kasteel om 13 uur op ons wacht. Dit kasteel was reeds in 1832 de residentie van koning Maximilian II en we kunnen de kamers bezoeken van zowel de koning als de koningin van Beieren en de gemeenschappelijke ruimtes zoals bibliotheek, biljartzaal, eetzaal, enz… de prinsen Otto en Ludwig II verbleven nog in aparte ruimtes van het imposante slot. Met verbazing zien we naar de fraaie meubelstukken, muurschilderingen en ornamenten, enz. te veel om hier op te noemen. Hier in deze omgeving groeide Ludwig II op en besliste de bouw van een nieuw en hoger gelegen kasteel te laten uitvoeren op 1 uur wandelafstand van dit slot. We nemen dan de bis naar “Schloss Neuschwanstein” van Ludwig II die dit bouwwerk liet starten in 1869 (hij was toen 24 jaar)en het werd nooit voltooid tijdens zijn leven. Hij was zeer goed bevriend met Wagner en alles maar ook alles in zijn kasteel herinnert aan de sagen die deze componist in zijn muziek vertaalde. Al die sagen van de opera’s vinden we terug in de wandtapijten, de muurschilderingen, de grondmozaïeken, de tafelversieringen en de overgordijnen. We kunnen niet anders dan beamen dat deze koning Ludwig geestesziek moest zijn en aan hoogmoedswaanzin leed om dit prachtig kasteel te laten bouwen. Bvb. Aan het houtsnijwerk van zijn slaapkamer alleen werd vier jaar gewerkt. In 1886 pleegde hij zelfmoord en was het kasteel nog altijd niet voltooid. Nu is het een wereldattractie geworden en diende het als voorbeeld voor het kasteel in Disneyland. We komen te voet van berg af en we fietsen terug naar Füssen om te eindigen in een Grieks restaurantje bij onze parking.

Zaterdag 9 april – Vandaag maar één activiteit op ons programma, nl. de fietstoer rond het Forggenmeer. Als men denkt dat fietsen rond een meer een makkie is dan is dat in de Alpenstreek een totale misrekening. In totaal rijden we 33,3 km maar we doen er 5 uren over dus : heel steile heuvels met ook supersnelle afdalingen. Sommige hellingen zijn zo moeilijk dat zelfs op de laagste versnelling we er bijna niet op geraken. Gelukkig is het hele parcours bezaaid met bankjes en ook een paar kiosken (cafékes, frituurkes) zodat we op zonnige plekjes de superprachtige natuur kunnen bewonderen. Moe maar super voldaan ploffen we neer in onze ligstoelen en maken we een eind aan ons verblijf in Füssen (ook afsluiting van de Romantische Strasse).

Bodensee

Zondag 10 april – Nu verlaten we de Romantische Strasse en steken door naar de Bodensee ofte het Meer van Konstanz. We leggen 104 km af langs de Deutsche Alpenstrasse dus langs en door de Alpen met alle mooie vergezichten op de besneeuwde toppen, de groene Alpenweiden, de grote chalets. Mooi ! Onze route loopt ook parallel met de Oostenrijkse grens en we landen in Lindau. Een bezoek aan dit stadje(op 3,5 km wandelafstand) loont zeker de moeite. De jachthaven met met een chique promenade ligt op een eiland in de Bodensee, enkel toegankelijk via één brug. We zijn hier niet alleen, want honderden mensen bezoeken eveneens dit gezellige stadje, weer verfraaid met barokke huizen waarvan de gevels beschilderd zijn door ware artiesten. We ronden dit bezoek af rond 15 uur en voor ons is dit het sein om de fietsen uit te pakken en nog een “uitje” langs het meer te maken. Wij rijden tot in Bregrenz (Oostenrijk) en hier is er nog meer volk. Zowel voetgangers en fietsers maken de promenade onveilig. De tientallen terrassen zijn bezet, tenminste als ze in het zonnetje baden. Na een lekkere schnitzel keren we moe terug met een totaal van 19 km op de teller.
Coördinaten staanplaats : N 47°35’6” – E9°42’22”

Maandag 11 april – De reis wordt voortgezet langs de Bodensee tot in Friederickshafen (slechts 24 km). Een grote parking is hier voorzien voor een camping maar wel langs een drukke weg. Te voet wandelen we eerst naar de haven langsheen het meer en hier vertrekken boten en catamarans naar Zwitserland aan de overzijde. De hele promenade heeft een lengte van 3,2 km en het is er weer gezelligheid troef want terrasjes zijn er in overvloed. Hier bevindt zich ook het Zeppelin-museum maar op maandag is het gesloten. We zien wel een Zeppelin vliegen over het meer. Rond 13 uur besluiten we terug te wandelen en te fietsen naar Langenargen (weg en weer slechts 17 km). Dit dorp is langs de promenade overspoeld van fonteinen, beeldhouwwerken en bloemperken. De 16 uur genieten we van een welverdiende rust.
Coördinaten staanplaats : N47°39’0” –E9°29’47”

Dinsdag 12 april – Onze volgende halte in Stetten bereiken we na 17 km en bevindt zich op het hof van de “Alte Brennerei”. We trekken te voet naar Meersburg (ongeveer 3 km) en dit is zeker een bezoek waard met de oude en de nieuwe burcht, de grote Staatsweingut en er zijn zo maar 8 musea. De oude stad rond de burcht is weer eens pittoresk met fraaie gevels, vergulde uithangborden en de eauthentieke nauwe steegjes met her en der fonteinen. De promenade langs de haven is afgezet met reuze platanen wat wijst op een Zuiders klimaat en van hieruit vertrekken veerboten naar Konstanz en naar Mainau, het bloemeneiland. We keren terug naar Stetten door de fruitboom- en wijngaardvelden. De fruitbomen tonen hun mooiste bloesems en de wandeling is dan ook zeer aangenaam. Vanavond brengen we een bezoek aan de “Alte Brennerei” want het is ook omgevormd tot een klein restaurant.
Coördinaten staanplaats :N47°41’34” – E9°17’53

Woensdag 13 april – We blijven nog in Stetten en voorzien om de boot te nemen naar het bloemeneiland Mainau. De overtocht wordt echter geannuleerd om allerlei duistere redenen en we beslissen dan maar naar Unteruhlerdingen te wandelen en een bezoek te brengen aan het paaldorp museum. Dat is wel een wandeling van 8,5 km (dus 17 km heen en terug). We worden ondergedompeld in het stenen en bronzen tijdperk van onze voorouders (tot 6000 jaar voor onze tijdrekening). De gids is voortreffelijk, zo spreekt duidelijk en traag zodat we haar uitleg voortreffelijk kunnen verstaan. De archeologische vondsten in de Bodensee tonen ons hoe de mensen leefden . Na dit bezoek keren we op onze stappen terug om nog wat bij onze camper van het zonnetje te genieten (al is de temperatuur wel wat aan de lage kant).

Donderdag 14 april – Hopla met de beentjes : om 9.15 uur starten we van Stetten en al stijgend en dalend door de wijnvelden en de fruitboomgaarden bereiken we het wandelpad langs de Bodensee. Na 4 km houden we halt in Hagnau om een “grosse” tasse koffie te nuttigen aan het haventje. Een zeer mooi uitzicht op het meer ! Nu trekken we verder langs wijnkastelen, luxueuze villa’s met hun eigen steiger en ligweide tot we nog eens 4,5 km verder Immenstaad bereiken. Ook hier kunnen we in de haven op een terras een goed glas wijn drinken. Om 12.30 uur keren we terug langs een ander wandelpad, want het is hier geen probleem : om de haverklap zijn er aanwijzers om de juiste richting aan te duiden. Om 15.30 uur bereiken we ons huisje op wielen en kunnen rustig verder genieten van ons uitzicht op de bloesems van de fruitbomen en de heuvelende weilanden.

Vrijdag 15 april – We verplaatsen ons nu naar Radolfzell, 41 km verder aan het eindpunt van het meer. Na een bezoek aan de oude binnenstad en de bebloemde stadsgrachten fietsen we richting Konstanz (de grens met Zwitserland). Na 15 km beslissen we het schiereiland Reichenau te bezoeken in plaats van de grootstad. Langs de boorden van het water worden hier bloemen en salades gekweekt dat het een lieve lust is. De kleine jachthavens zijn prachtig aangelegd en de bijhorende steigers zijn zelfs voorzien van zitbanken. Een plaatselijke handelaar in vis kunnen we natuurlijk niet voorbij zonder te proeven van de gerookte forel op een knapperig broodje. De fietsroute is opnieuw heel mooi aangelegd en bewegwijzerd, wel een beetje heuvelachtig, maar doenbaar. In totaal legden we 47 km af.
Coördinaten staanplaats : N47°44’16” - E8°57’12”

Zaterdag 16 april – Onze laatste dag aan de rand van de Bodensee en vermits het fietspad langs onze parking loopt gaan we de andere zijde op (richting Zwitserland) en fietsen tot in Stein am Rhein. De eerste 8 km rijden we vlot langs de boorden van het meer, maar bij het tweede dorpje moesten we reeds stijgen, weg van het meer de heuvels in. Na een paar lastige hellingen stonden we plots voor een heuvel van 12 % . Na ¾ moesten we afstappen en te voet verder klimmen. Een paar kilometers verder, kort bij de Zwitserse grens ligt er een duizelingwekkende afdaling voor ons en we beslissen die niet meer te doen, want we moeten toch nog kunnen terugkeren en we doen de retour telkens door van het fietspad af te wijken en eens door te zakken naar de kleine strandjes en inhammetjes waar we leuke terrasjes of ligweiden vinden. Na 34 km komen we terug thuis, maar toch was heel onze dag goed gevuld.

Zondag 17 april – We verlaten nu de Bodensee en rijden vlotjes langs autostrades naar Saarburg waar we zullen overnachten. We bereiken deze mooie stad om 14 uur na 420 km bollen. We brengen nog een bezoekje aan de stad, gekend om zijn waterval die pal in het centrum ligt. Het spreekt vanzelf dat we in het lentezonnetje van een terrasje genieten.
Coördinatie staanplaats : N49°35’57” – E6°32’26”

Maandag 18 april – Via Luxemburg leggen we de resterende 380 km af.

Foto's

Fietsen in de Leiestreek (Machelen a/d Leie)

Maandag 14 maart
Inpakken en wegwezen ... dat is onze leuze wanneer we de lente voelen kriebelen, dus 56 km van huis parkeren we in Machelen aan de Leie. Een perfecte plaats met alles erop en eraan (elektra, water, lozing, enz...)en dit voor slechts 5 euro voor 72 uur.
Van hieruit maken we natuurlijk een toertje met de fiets (44 km) en we maken kennis met Gottem, Grammene, Deinze, Astene langs de oude Leie arm door weiden en akkers.
We zijn een beetje vroeg terug op onze standplaats en maken er kennis met de peetvader van de camperplaats. Als verwoed camperaar heeft hij zich ingezet om deze plaats door de gemeente Zulte te laten realiseren. Hij verstrekt ons alle mogelijke info over de streek en heeft zelfs ten behoeve van de campers een wandeltocht uitgestippeld van 6,5 km rond Machelen en Grammene. Genoeg actief geweest, dus starten we met het klaarmaken en verorberen van ons souper en dan lekker vroeg onder de wol.
Fietsknooppunten : 85/87/8/7/5/6/13/14/19/10/15/18/16/14/92/96/93/90/85 (totaal = 44 km )
Dinsdag 15 maart
Vandaag fietsen we langs de rechter Leie-oever tot in Kortrijk waar we op een zonnig terrasje van een aperitiefje genieten en we dineren in het Mouterijtje (een herinnering uit ons volleybal verleden). We rijden terug langs de andere oever, zeer ontspannen, zonnig, geen hellingen. Meer kan een mens niet wensen. Het totaal van 55 km viel bijzonder goed mee vandaag, wat goed weer toch kan doen !!
Woensdag 16 maart
Onze laatste dag in Machelen a/d Leie staat opnieuw in het teken van onze tweewielers. Nu nemen we richting Gent langs de overkant van de Leie. Bij Deinze slaan we af langs het Schipdonkkanaal en komen langs Zeveren en Meigem en steken in Nevele de voetgangersbrug over. Vermits we wel wat ver verwijderd zijn van de Leie rijden we via Vosselare door tot St. Martens Leerne, vandaar volgen we de N466 tot in Drongen. Nu zijn we slechts een tiental km van Gent en we besluiten naar het centrum door te rijden via de Watersportbaan. We stallen onze fietsen aan het begin van de Veldstraat. Te voet wandelen we tot aan het Belfort en zoeken een terrasje op om de innerlijke mens te versterken. De lunch in een warm lentezonnetje smaakt uitstekende maar surprise ... wie installeert zich aan het tafeltje naast ons : den Tom (met Joke). Moest je het afspreken, het zou niet lukken. We kunnen echter niet doorbabbelen want er wacht nog een flinke terugreis. Dit keer blijven we steeds in de buurt van de Leie. Een prachtige fietsroute afwisselend natuur, steenrijke villa's, kasteel van Ooidonk. Moe maar voldaan ronden we deze toer af. 66 km.
Fietsknooppunten : 84/82/80/2/48/98/93/N466 tot watersportbaan/52/56/63/67/74/76/86/90/12/114/9/6/5/7/84/85

Foto's

Haspengouw en de Limburgse Kempen

Maandag 21/2 - We vertrekken naar het "verre" Limburg = 185 km. Onze eerste standplaats is Sint Truiden, standplaats aan de veemarkt/slachthuis : totaal nieuw aangelegd met sanivoorzieningen, elektriciteit en water. De parkeerplaats is gratis, water en elektriciteit is te betalen. Eerst verkennen we het centrum van Sint Truiden met een hele "grote" Grote Markt en de restanten van een abdij. Na de middag fietsen we door de boomgaarden en bevinden we ons op de glooiende wegen in Haspengouw op de grens met Vlaams-Brabant. Het parcours bedraagt 25 km. We moeten zeker nog eens terugkomen als de fruitbomen in bloei staan en kunnen dan ook eens een bezoekje brengen aan het provinciaal domein "De Vinne"
Fietsknooppunten : 135/188/191/48/192/50/21/51/187/188/135 (totaal = 24,3 km)
Dinsdag 22/2 - Vanuit Sint Truiden maken we een grote fietstocht door Haspengouw. Een 58-tal km. Prachtige fietsroutes met zeer goede aanduidingen.
De toer leidt ons langs een forellenvijver, Alken, Wellen (de streek van de Bokkenrijders), het kasteeldomein Rullingen (Limburgse wijn !), een gedeelte van de cataract route Borgloon en Brustem. De vele hellingen zitten zwaar in onze beentjes.
Fietsknooppunten : 135/189/190/147/172/180/173/146/144/145/121/148/153/162/161/169/168/134/135 (totaal is 58 km).
Woensdag 23/2 - We verplaatsen ons naar Genk(37 km) en verblijven op het domein "de kattevennen" midden in de bossen. Van hieruit fietsen we voor een toer van 42 km langs de mijn van Winterslag (volop in restauratie), door de cités naar het druk bevaren Albertkanaal. Onze route leidt ons ook langs de Ford fabrieken.
Fietsknooppunten : 30/73/72/71/92/91/98/82/83/69/29/30 (totaal = 42 km).
Donderdag 24/2 - Vandaag hadden we een fietstocht van 60 km op het programma, doch vanmorgen waren mijn scheenbenen hardstikke stijf van de inspanningen der voorbije dagen dus : een wandeling van 10 km doorheen de bossen en heiden van het park Midden Limburg. Schitterende natuurwandeling en vooral het dunne sneeuwtapijt dat de bosgronden en wandelpaadjes bedekte was een opsteker. Gezien we rond 13 uur al terug waren deed Freddy nog een "kleine" fietsronde op zijn eentje en ik ... genoot van een heel rustige namiddag. Zo hadden we beiden onze ideale donderdag.
Fietsknooppunten : 30/41/60/55/56/57/51/52/53/58/140/63/62/64/29/30

Een defect aan de elektriciteit van onze wooncel dwongen ons nog diezelfde avond naar huis te rijden. We hebben het toch maar weer gehad.

Enkele foto's

Antwerpen (vakantiesalon) - Hulst - Terneuzen

Woensdag 26/01 - Een uitstapje naar Antwerpen waar we een ruime parking (oude stadscamping) vinden aan de Vogelzanglaan. Zeer hartelijk onthaal van de conciërge. Met de fiets trekken we naar het centrum van de stad (ongeveer 30 minuten), langs goede fietspaden en uitstekende aanduidingen. Het kan niet beter. We flaneren langs de Meir, de Boerentoren, Groenplaats, OLV kathedraal tot aan de Scheldekaaien. Hier herontdekken we "Het Steen" en gaan door tot aan het Eilandje. Ook Brabo krijgt een bezoek. We keren op onze stappen terug want inmiddels is de namiddag ver gevorderd zodat we voor volledige duisternis terug op onze parkeerplaats toekomen. Op 5' wandelafstand genieten we, in een Colmar restaurant, van een gevarieerd buffet, een aanrader prijs-kwaliteit.
Donderdag 27/01 - Vandaag bezoek aan het Vakantiesalon (op 500 meter lopen). Een bezoek, de moeite waard. Alle soorten vakanties komen aan bod (ver-dichtbij-avontuurlijk-luxe-cruises-enz...). Ook alle landen zijn vertegenwoordigd met prachtige standen die de folklore en toeristische lokale hoogtepunten duidelijk aan bod laten komen. Om 14 uur sluiten we dit bezoek af en gaan nogmaals (deze keer met de tram) naar het centrum. Deze keer gaan we via de Meir en de Dekeyserlei tot aan het Centraal Station en langs de Zoo. Bij onze terugkeer naar de Groenplaats ontdekken we nog een winkelcentrum in de vroegere stedelijke feestzaal. Wat een prachtige plafonds en sculpturen. We eindigen ons bezoek aan Antwerpen met zeer positieve ervaringen over deze stad (veel verkeersvrije straten, mooie gevels, veel te bezoeken). Zeker nog eens op onze agenda te zetten.
Vrijdag 28/01 - We reizen door naar Hulst (32 km) en bezoeken het mooie centrum met zijn drukke winkelstraatjes. Dan wandelen we op de versterkte wallen rondom de "Reinaert"stad (een 3,5 km). Na de middag maken we nog een wandeling in de wijde natuur rondom de stad en dit mondt uit in een 16 km lange tocht langs de liniedijken.
Zaterdag 29/01 - We maken een "lange" verplaatsing naar Terneuzen. Daar bezoeken we het sluizencomplex en wandelen langs de Scheldepromenade naar de stad. 's Namiddags wandelen we opnieuw langs de dijk van de Westerschelde maar nu in tegenovergestelde richting. Een wandeling van om en bij de 9 km en ... we hebben weer gezonde vitamientjes opgedaan.
Zondag 30/01 - Vandaag besluiten we ons uitstapje maar dit met een omwegje via Westdorpe en Sas van Gent waar we nog een wandelingske maken.

Uitwaaien langs de Noord-Franse kust

Maandag 10 januari 2011 - Onze eerste uitstap in het nieuwe jaar brengt ons langs de Noord-Franse kust. Onze eerste halte is de haven van Calais. We wandelen eerst de pier op om dan langsheen de brede promenade de dijk af te wandelen. Het weer valt zeer goed mee : zonnig en een gezonde frisse lucht. Na een kleine lunch wandelen we door de stad langsheen grote commerciële boulevards. De parken en plantsoenen liggen er zeer netjes bij en her en der is de stadsdienst bezig om de laatste kerstversieringen uit het straatbeeld te verwijderen. We sluiten onze eerste dag af met een bezoek aan één van de vele visrestaurants.
Dinsdag 11 januari 2011 - We rijden door naar Le Portel, een camperplaats net voorbij Boulogne. Hier maken we de "GR"- rood-witte wandeling tot in Equihen. Na de regen en de wind van vannacht valt het weer vandaag nog goed mee. Le Portel is een levendige stad met tal van handelszaken.
Woensdag 12 januari 2011 - Bij het opstaan : veel regen en wind, maar niet getreurd, we rijden door naar Berck. Een zeer mooie staanplaats aan de "Base Nautique", vlakbij het strand. We wandelen via een zeer mooi aangelegde promenade tot in het centrum (ongeveer 30 minuten) en om ons wat te drogen en te verwarmen nuttigen we een picon au vin blanc in een oude brasserie.
Recht tegenover onze parking begint een wandeling in de duinen en we wagen ons dan ook om de aangeboden natuurbelevenis te ondergaan : in één woord prachtig ! We doen ook nog een fikse wandeling langs het strand = de baai van de Authie.
Donderdag 13 januari 2011 - We vertrekken nu naar Cap Hourdel (voorbij de baai van de Somme), maar er zijn werken aan de gang op de parking van de campers en ... voorlopig mogen we er niet blijven overnachten. We zetten onze reis voort naar Ault waar de kust opnieuw door hoge krijtrotsen wordt gevormd. Het stadje is ondergedompeld in een diepe winterslaap en dus houden we het hier voor gezien en rijden nog even door tot in Le Tréport. Hier kennen we het zeer goed. Na een bezoek aan de vismarkt en de ganse dijk nemen we de lift tot op de top van de krijtrotsen en maken er een wandeling langs de kliffen (harde windstoten daarboven).
Vrijdag 14 januari 2011 - We blijven nog een dag in Le Tréport. 's Ochtends stappen we naar Mers-les-Bains, ttz in de vissershaven een brugje over van de sluis en dan de wandeling langs de dijk waar de oude Normandische villa's een attractie vormen. Na de middag wandelen we naar Eu. Een bezoek aan het kasteel en het park, evenals de oude dorpskern is een must. Langs de andere zijde van de Bresle keren we terug naar onze slaapplaats. We sluiten deze week af met een etentje op de visserskaai.
Zaterdag 15 januari 2011 We keren terug naar Oostende en blikken tevreden terug op een gezonde wandelweek aan de Opaalkust.

Mosel - Nahe - Rhein

Donderdag 23 september
Vertrek om 8.30 uur in Oostende met Christine in ons kielzog. Aankomst na 377 km in Wintrich aan de Moesel. Prachtig weer, dus op verkenning in het wijndorpje. Christine trakteert ons daarna op een lekkere cava. De voorziene staanplaats was "belegt", dus hebben we ons gerept naar wijnbouwer Clemens die ook 10 campers kan stellen en gelukkig kunnen we nog 2 plaatsen naast mekaar innemen ! 's Avonds bezoeken we onze gastvrouw en zijn aangenaam verrast van haar mooi versierde terras. 's Avonds begint het hier fel te onweren.
Vrijdag 24 september
De regen blijft aanhouden en in plaats van de geplande fietstocht maken we een wandeling via de hoger gelegen wijngaarden naar het grote Christuskruis. We zakken daarna de berg af naar het fietspad langs de Moesel en bij de brug in Piesport zoeken we een café op om een beetje te "drogen". Een goede goelashsoep kan ons bekoren. Christine is ook weg van een federweiser ! We keren terug naar onze mobilhome want zelfs onze onderbroekjes beginnen nat te worden. Op de terugweg stoten we op notenbomen en hoeven ons slechts te bukken om lekkere verse walnoten te rapen. Bij thuiskomt blijkt de buit een volle kleine "seule" te zijn en ... smikkelen maar.
's Avonds fietsen we nog naar Brauneberg (4,5 km) en ontmoeten er onze Duitse mobilvrienden Anita en Wolfgang. Door het slechte weer is er niet veel volk maar toch proeven we van de ambiance tijdens het optreden van de Hollandse groep "Schoppen Vijf". Om 22 uur is het tijd om op ons fietske te stappen en 4,5 km op een onverlicht pad te crossen om onze bedstee terug te vinden.
Zaterdag 25/9
Met volle moed opnieuw een fietstocht aangevangen en ja, het weer valt vandaag goed mee. Via Piesport rijden we tot Neumagen (ongeveer 18 km) en ook ginds is de hoofdstraat omgetoverd tot één wijnfeestoord. We sneukelen naar hartelust : koffie, gerookte bloedworst, reibekuchen met appelmoes en her en der een moeselwijntje. Een wandeling langs de jachthaven leidt ons tot het Romeins galjoenschip dat juist aanlegt in de haven. Een prachtige reconstructie. Verder in het dorp zijn we getuige van een mobiele bottelarij en zien we langs één zijde de lege flessen aanschuiven en na een paar minuutjes schuiven de volle uit deze magische machine. We zijn in vorm dus.. nog effen naar Trittenheim en langs de andere oever rijden we terug met nog een tussenstop in Piesport waar we genieten van een lekkere ijskoffie. 's Avonds geeft Christine forfait en blijft gezellig in haar mobilhome. Wij brengen nog een bezoek aan Brauneberg waar we opnieuw genieten van het wijnfeest samen met Anita, Wolfgang, Dolle en Paul. Moe maar voldaan duiken we onder ons donsdeken.
Zondag 26 september
Vandaag kiezen we de andere richting om te fietsen en ons doel is Bernkastel-Kues. Maar catastrofe ! Na 5 km , even voorbij Brauneberg heeft Christine af te rekenen met een lekke band. Er zit niets anders op dan te voet terug te keren, maar zij staat erop dat wij beiden toch verder rijden. We bezoeken Bernkastel en maken nog een kleine wandeling door Kues. De vele cruiseschepen laden hun passagiers af voor een bezoek aan Bernkastel. We keren terug langs de andere oever en stoppen in Liesen. Ook hier is er een wijnfeest aan de gang. We worden getrakteerd op een muzikaal intermezzo met een grootse muziekkapel. Tijd om terug te keren naar onze Laika.
Maandag 27 september.
Vandaag verhuizen we naar Enkirch maar we stoppen nog eerst in Bernkastel om de fiets te laten herstellen. We moeten wachten tot 14 uur en maken hiervan gebruik om opnieuw door het historisch stadje rond te dwalen; na een paar koffietjes (en ... inkopen voor de kerstcadeautjes) kan Christine met een tiptop fiets verder. Eenmaal geïnstalleerd in Enkrich, slenteren we door het dorpje want het is tenslotte een jaar geleden dat we hier stonden ! 's Avonds lekkerbekken we van een goeie schnitzel tot afsluiting van onze dag.
Dinsdag 28 september
Onder een grijze hemel fietsen we richting Zell en stoppen natuurlijk onderweg in Punderich want de mooie vakwerkhuizen zijn de moeite waard. Een bewoner legt ons enkele details uit van de gevels en trakteert ons op een serenade. Aangekomen in Zell vinden we het nog te vroeg en rijden door naar Bullay. Op de terugweg kunnen we niet weerstaan aan een stevige erwtensoep met worst in Zell en ... aan een paar inkopen voor de kerstdagen (niet verklappen welke, want het moet een surprise zijn. Het weer valt nog mee, dus na een rit van 45 km wacht ons een gezellig avondje in onze mobilhome.
Woensdag 29 september.
De laatste dag voor Christine. Spijtig dat goede dagen zo snel voorbijgaan maar ja... er volgen er zeker nog wel. Vandaag fietsen we een andere richting uit en een eerste stop is Traben-Trarbach. Dan rijden we verder via Lösnich - Erden (waar Christine kennis maakt met een flamenkuchen) - Rachtig tot in Zeltingen. De zon is ook van de partij, dat maakt het rijden heel wat plezanter. In Zeltingen steken we de Moesel over om langs de andere oever terug te keren. Na 45 km komen we gezond en wel aan op onze standplaats.
Donderdag 30 september.
Christine verlaat ons en keer terug naar Oostende. Er valt een miezerige regen maar de temperatuur valt zeer goed mee. Dus de wandelschoenen aan en hop naar de grossbachtalwandeling (8 km). Zodra we de bossen bereiken zijn we meer beschut voor de druilige regen en snuiven we de frisse bosgeur op. We staan versteld van de vele diverse soorten paddestoelen die we langs de wandelpaden tegenkomen; alle rassen zijn hier present zowel qua grootte als kleur. Bij onze terugkomst beginnen de mobilhomes toe te stromen om dit weekend de wijnfeesten mee te maken, maar velen schrikken terug van de drassige ondergrond op de grote weide. Een surprise : Wolfgang en Anita komen toe en kunnen de plaats naast ons innemen waar Christine stond.
Vrijdag 1 oktober.
Het weer is heel wat beter dus : wandeling naar de Mont Royal. De eerste kilometers steil bergop zijn zwaar maar eenmaal op de top maakt het uitzicht alles goed. Vanaf Mont Royal gaan we via de oude vestingen langs het vliegveld en dalen dan af naar Traben, waar alles in gereedheid wordt gebracht voor het marktfeest dat vanavond begint. Schitterende versieringen met bloemen, planten en sierfruit bovenop de balen stro. Het is fantastisch om te zien welke inspanning de bewoners leveren om zo'n volksfeest te organiseren. Tot slot wandelen we langs de Moesel tot Kövenich waar we de veerboot nemen naar Enkirch. Het zonnetje is van de partij dus rusten we uit bij onze mobilhome. Intussen zijn de weiden reeds voor 80 procent bezet om ook hier vanaf vandaag de wijnfeesten bij te wonen. 's Avonds om 20 uur is tot onze verbazing de tent reeds volledig vol en de ambiance zit er al goed in, vooral als het orkest het "Duitse meezing" repertoire aanzet. Rond middernacht houden we het voor gezien, want er volgen nog feestelijke avonden.
Zaterdag 2 oktober.
Heel de nacht is er druilregen gevallen maar na enkele boodschappen in het dorp constateren we dat het uitstekend fietsweer is. Dus hop naar het straatfeest van Erden (17 km). En daar is het weer gezelligheid troef met vier straatorkesten die om de vijftig meter het beste van zichzelf geven. De mooi versierde straten en huizen brengen ons nog steeds in vervoering en na een paar reibekuchen en een glaasje trockene wijn keren we tevreden terug naar Enkirch en ... geen drupje regen meer van de ganse dag. Vanavond met onze Duitse vrienden genieten we van het optreden van de Trunstatter Musikanten in de grote tent.
zondag 3 oktober.
Het zonnetje is van de partij en we lassen een lekkere luie dag in. Inmiddels treedt er de ganse dag een muziekkapel op en als achtergrondmuziek valt dit wel te genieten. Vandaag verlaten Wolfgang en Anita Enkirch en het afscheid luidt dan ook : bis nähste Jahr.
Maandag 4 oktober.
We verlaten Enkirch en rijden naar Bremm. Een schitterende plaats op een wijnhof. Een wandeling door het dorp en het valt weer op dat ieder huis een zeer verzorgde voor- en achtertuin heeft met kleurrijke bloemen en sierstruiken. Met de fiets rijden we via St. Aldegund naar Alf en hier nestelen we ons op een Moeselterras (een stuk taart voor Freddy en een goulashsoepje voor Rosette. Terug in Bremm genieten we van het zonnetje aan de voet van de Calmont : de steilste wijnberg in Europa. Indrukwekkend ! Een lekkere douche in het wijnhuis is ook mooi meegenomen en zo kunnen we er terug tegenaan. Vandaag gaan onze gedachten ook naar Kim en we wensen haar een goede vlucht en succes met haar stage in Amerika.
Dinsdag 5 oktober.
Oef, we krijgen bericht van Myriam dat Kim goed is aangekomen in Atlanta. We vertrekken per fiets vanuit Bremm naar Cochem (27 km). Onderweg staren we met verwondering naar de druivenplukkers en vooral de intensieve arbeid die dit van deze arbeiders vergt. Ons bezoek aan Cochem is niet van lange duur: teveel drukte, teveel toeristen, teveel van alles. Onze voorkeur gaat naar de kleinere dorpjes met de nauwe straatjes , de schitterende gevels en de aangename rustige terrasjes. We keren terug langs de andere oever en rond 17 uur zijn we juist op tijd om te schuilen voor een fikse regenbui. Het was weer een prachtige fietsdag.
Woensdag 6 oktober.
Zeer mooi weer dus ... we laten de fietsen staan en wagen ons aan de beklimming van de Calmont met name de 'Klettersteig'. Aan de kerk van Bremm begint het wandelpad in stijgende lijn altijd tussen en boven de wijngaarden. Hoe meer we klimmen, hoe schoner het uitzicht op de Moesel, het is onvergetelijk. Opeens komen we te weten wat de ware betekenis is van Klettersteig, nl. stijgen en dalen langs stalen kabels verankerd in de rotswanden of ijzeren voetsteunen, ladders, enz... een waar avontuur ! Na drie uur klauteren dalen we af naar het volgende dorp : Ediger-Eller en daar genieten we zelfvoldaan van een fris moeselwijntje. Nu nog drie km terug naar Bremm langs het fietspad. Rond 4 uur bereiken we onze mobil en onze ligstoeltjes zijn meer dan welkom. Vanavond zijn we uitgenodigd bij de wijnboer voor een proeverij, dus rusten we eerst maar eens goed uit van de gedane inspanningen.
Donderdag 7 oktober.
Vandaag verlaten we de Moesel en verplaatsen ons naar Idar-Oberstein aan de rivier de Nahe. Midden in het centrum van Idar, aan de voet van de diamantbeurs, een indrukwekkend gebouw met bindingen met o.a. Antwerpen. We mogen hier gratis 24 uur staan. We brengen eerst een bezoek aan Idar en nadien gaan we te voet naar Oberstein (wel 40 minuten). Dit stadje loont de moeite met het kerkje volledig in de rotsen ingebouwd en de ruïne van de burcht bovenop de berg. Natuurlijk komen we voorbij alle edelstenen zakenhuizen, wel een honderdtal. In beide dorpen zijn de winkels die edelstenen verkopen dan ook ontelbaar. Door de drukke ligging (midden in het centrum) verkiezen we hier niet te overnachten en rijden door naar Bad Sobernheim op een 35 tal kilometer. Het is een topplaats, midden in een park en ver van alle verkeer. Van hieruit kunnen we de fietsroute langs de Nahe ontdekken, dus we zullen hier 2 dagen verblijven.
Vrijdag 8 oktober.
Vandaag fietsen we van Bad Sobernheim naar Bad Kreuznach, een tocht van 50 km heen en terug. Een mooi fietspad langs de Nahe, maar ook met 2 venijnige beklimmingen. We houden halt in Bad Münster am Stein waar een tiental Salinen muren werden opgetrokken. Het zoute water stroomt langs de planten de muur af en vele mensen zitten op een bankje voor die muur om hun longen te zuiveren . In Bad Kreuznach staan er nog Middeleeuwse huizen op de brug die de oude stad met de nieuwe verbindt. Om 16 uur komen we aan op onze standplaats waar inmiddels nog vele reizigers zijn toegekomen (het weekend begint immers).
Zaterdag 9 oktober.
Na het ontbijt een een bezoek aan de supermarkt (5 min per fiets) voor enkele broodnodige boodschappen. Daarna fietsen we de andere richting uit langs het Nahepad naar Kirn. Een brouwerijstad stad. In alle biergarten wordt de Kirnerpils geserveerd. Freddy moet er natuurlijk eentje proeven. De route is nogal heuvelachtig maar we recupereren hier en daar op de uitnodigende bankjes. In totaal fietsen we 36 km en om 15 uur genieten we in onze zeteltjes van het herfstzonnetje.
Zondag 10 oktober.
Verkennen we eerst het dorp Bad Sobernheim te voet. Nadien maken we een wandeling door de bossen tot op de omliggende heuvelruggen en plots komen we uit op het Freilichtmuseum ( een soort Bokrijk). Vele boerderijen en woningen zijn hier heropgebouwd. De vele tentoongestelde prularia herinneren ons aan onze eigen jeugd. Bij onze terugkeer kunnen we nog lekker profiteren in onze zeteltjes van een weldoend zonnetje.
Maandag 11 oktober.
We verplaatsen ons voor een laatste keer naar Bingen waar de Nahe in de Rijn vloeit. De standplaats is top met alles erop en eraan en na onze installatie fietsen we 4 km verder langs de Rijn naar het centrum van Bingen. We bezoeken de Burg, de Mauseturm en de oude kraan en genieten aan de oever van de Rijn van een wijntje een een Flamenkuchen. Aan de overkant ontwaren we Rüdesheim maar morgen staat deze stad op ons programma en zullen we de veerboot naar ginds nemen.
Dinsdag 12 oktober.
Na het ontbijt, de wandelschoenen aangetrokken en 3 km te voet naar de veerboot in Bingen. We laten ons overzetten naar Rüdesheim. Op de andere Rijnoever wandelen we naar het centrum en ontdekken alle kleine straatjes. We eindigen inde Drosselgasse op een terras waar we getrakteerd worden op een orgelspeler die ons in vervoering brengt met jazznummers uit onze jeugd. Nadien nemen we de zeteltjeslift tot boven aan het memoriaal van Germania die honderden toeristen aantrekt. Een imposant monument. We wandelen de berg af via de wijngaarden met uiteraard steeds uitzicht op de Rijn. We komen terug uit in de Drosselgasse waar we ons trakteren op een bratwurst en een schweinehaxe met purée en choucroute, hmm... Opnieuw de veerboot om aan te komen op onze standplaats. Opnieuw een mooie zonnige dag.
Woensdag 13 oktober.
Onze laatste dag in Duitsland en vandaag springen we de fiets weer op en rijden langs de Rijnoever tot aan de Loreley in St. Goar. Na 32 km komen we aan de Loreley en het beeld van de meermin. We werden geconfronteerd met een ijselijke Noordenwind en in St.Goar verwarmen we ons met een goelashsoep. Onderweg bezoeken we ook het Middeleeuwse Bacharach, wel de moeite waar als het om oude huizen gaat. Ook merkwaardig, maar op elke bocht van de Rijn staan er schitterende burchten. Ze zijn werkelijk de moeite waard : mooi gerestaureerd en de meeste zijn omgebouwd tot hotel of jeugdherberg. Nog een laatste schnitzel en we sluiten hierbij onze vakantie af in het mooie Duitsland.
Donderdag 14 oktober.
Terug naar huis.


Foto's